82 poziom zaufania. Wnioskując z przytoczonego przez Panią opisu badania TK głowy wydaje się, że niedorozwój płata czołowego ma charakter wrodzony i nie wymaga interwencji. Z wiekiem u każdego pojawiają się zaniki (także zanik płata czołowego), które powodują ogólne pogorszenie funkcji poznawczych (tj. np. pamięci), a czasem Tłumaczenie hasła "komora mózgu" na angielski. ventricle of the brain jest tłumaczeniem "komora mózgu" na angielski. Przykładowe przetłumaczone zdanie: Jedna komora mózgu nadal była otwarta i olśniewająco jasna. ↔ A space in my brain was still open and absolutely clear. komora mózgu. + Dodaj tłumaczenie. Gość Olivvvv. U mojego synka wykryto poszerzone komory boczne w 27 tc (w 25tc było jeszcze wszystko ok- nadmienię również, że niestety w ciągu tych 2 tyg zlapalo mnie przeziębienie dosyć ostre). Komory miały 10,7 mm z wahaniem do 11,6 mm (kwestia "zlapania" pomiarow). Zdecydowałam się na konsultacje w 28 tc u genetyka, który Wodogłowie normotensyjne spowodowane jest zaburzeniem wchłaniania płynu mózgowo-rdzeniowego (Getty Images) Wodogłowie normotensyjne to zaburzenie, istotą którego jest poszerzenie układu komorowego. Towarzyszy mu triada charakterystycznych objawów, takich jak zaburzenia chodu, nietrzymanie moczu i zaburzenia procesów poznawczych. Kora mózgowa to część istoty szarej mózgu, zlokalizowana na powierzchni mózgu. Stanowi skupisko ogromnej ilości komórek nerwowych odpowiedzialnych za odbieranie, przetwarzanie i przekazywanie impulsów nerwowych. Podział funkcjonalny wyróżnia liczne ośrodki w korze mózgowej - ruchowe, czuciowe i kojarzeniowe. Zanik kory mózgowej to utrata neuronów oraz połączeń między nimi i lirik maula ya sholli wasallim daiman abada nurul musthofa. Tętniak to miejscowe uwypuklenie ściany tętnicy w dowolnej części ciała. Tętniaki stanowią bezpośrednie zagrożenie życia. Jednak w większości przypadków wczesne rozpoznanie i leczenie zwiększają szanse na przeżycie. Jakie są rodzaje, przyczyny i objawy tętniaków? Spis treściTętniak aorty brzusznej/piersiowejTętniak pozawałowy sercaTętniak mózguTętniak tętnicy płucnejTętniak tętnicy udowejTętniak tętnicy podkolanowejTętniaki tętnic trzewnych i nerkowych Tętniak to miejscowe uwypuklenie ściany tętnicy w dowolnej części ciała. Ze względu na miejsce występowania wyróżnia się: tętniak aorty, tętniak serca, tętniak mózgu (tętniak tętnic mózgowych), tętniak tętnicy udowej, tętniak tętnicy podkolanowej, tętniak tętnicy nerkowej. Biorąc pod uwagę objawy, wyróżnia się tętniaki bezobjawowe, objawowe oraz pęknięte. Natomiast budowa ściany pozwala wyróżnić tętniaki prawdziwe i rzekome. O tętniaku prawdziwym można mówić wtedy, gdy obserwuje się workowate poszerzenie światła naczynia przy zachowaniu ciągłości jego ścian. Natomiast tętniak rzekomy powstaje na skutek przerwania ciągłości ściany tętnicy otoczonej ściśle przez mięśnie, powięzi czy tkankę łączną. Ze względu na kształt wyróżnia się tętniaki: workowate - może występować w formie worka wychodzącego z niewielkiej części ściany naczynia wrzecionowate - uwypuklenie może dotyczyć pełnego obwodu ściany naczynia na pewnym jego odcinku prosowate (mikrotętniaki) są mikroskopowej wielkości uwypukleniami niewielkich (o średnicy 50-250 nm) gałązek tętnic Do grupy tętniaków zalicza się też zwyczajowo tętniaki rozwarstwiające, które w istocie są krwiakami śródściennymi tętnic. Tętniak aorty - przyczyny i objawy Tętniak aorty brzusznej/piersiowej Aorta to największa tętnica w ciele człowieka. Ma swój początek w lewej komorze serca, a następnie biegnie przez klatkę piersiową w dół do jamy brzusznej, gdzie dzieli się na dwie tętnice biodrowe wspólne. Tętniak aorty oznacza jej powiększenie, przekraczające jej średni wymiar o co najmniej 50 proc. Wyróżnia się: tętniak aorty piersiowej - w części piersiowej wyróżnia się część wstępującą, łuk oraz część zstępującą, stąd tętniak łuku aorty, tętniak aorty wstępującej i zstępującej tętniak aorty brzusznej tętniak aorty piersiowo-brzusznej Większość, bo ok. 90 proc., tętniaków aorty to tętniak aorty brzusznej. Przyczyny tętniaka aorty brzusznej: miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, urazy, przewlekłe stany zapalne, wrodzone defekty w budowie naczynia. Objawy tętniaka aorty brzusznej: zależą od jego lokalizacji oraz od tego czy tętniak jest pęknięty, czy nie. Tętniak aorty piersiowej objawia się bólem w klatce piersiowej, kaszlem, chrypką. Z kolei chorzy z tętniakiem aorty brzusznej skarżą się na gniotące bóle brzucha (rzadziej w okolicy lędźwiowo-krzyżowej), tętnienie w jamie brzusznej, uczucie pełności po spożyciu posiłku. Z kolei pęknięcie tętniaka aorty powoduje nagły, silny ból, uczucie osłabienia, utratę przytomności. Leczenie tętniaka aorty brzusznej: gdy tętniak jest mały, lekarz może zlecić jego obserwację poprzez okresowe kontrole. Celem obserwacji jest stwierdzenie, czy i na ile tętniak się powiększa. Lekarz może także przepisać leki na obniżenie ciśnienia krwi, celem zmniejszenia nacisku wywieranego na tętniak. Jednak jeśli tętniak powiększa się, zwłaszcza w szybkim tempie, istnieje większe ryzyko jego pęknięcia. Jeśli lekarz uważa, że istnieje ryzyko pęknięcia tętniaka, wykonuje się operację. W jej trakcie dokonuje się naprawy aorty przez zastąpienie odcinka zawierającego tętniak rurką z tkaniny zwaną protezą naczyniową. Aby osiągnąć ten sam efekt, lekarz może wykonać wewnątrznaczyniowy zabieg naprawczy. Zamiast otwarcia klatki piersiowej, lekarz wykonuje niewielkie nacięcie w pobliżu biodra, przez które zostaje wprowadzona, i umieszczona wewnątrz aorty, plastikowa rurka (koszulka) zawierająca stent-graft. Stent-graft zostaje uwolniony w aorcie i odłączony od koszulki. Stent-graft odcina tętniak i tworzy nową ścieżkę przepływu krwi. Tętniak pozawałowy serca Przyczyny tętniaka pozawałowego serca: Tętniak pozawałowy serca najczęściej jest powikłaniem rozległych zawałów serca, zwykle zawałów ściany przedniej lewej komory. W wypadku pęknięcia wolnej ściany komory dochodzi do wynaczynienia krwi do worka osierdziowego, co prowadzi do tamponady lub do wytworzenia tętniaka rzekomego. Pozawałowy tętniak lewej komory serca daje złe rokowania. Największe ryzyko śmierci pacjenta występuje w przypadku wytworzenia się tętniaka w okresie do 48 godz. od zawału. Objawy tętniaka pozawałowego serca: najczęściej przebiega bezobjawowo. Leczenie tętniaka pozawałowego serca: polega na operacyjnym usunięciu tętniaka (zabieg ten nazywa się aneuryzmektomia) i skrzeplin przyściennych. Brzegi wrót zszywa się lub na powstały otwór naszywa się łatę dakronową (operacja ta nazywa się operacją sposobem Dora). Zobacz, jak wygląda tętniak Tętniak mózgu Tętniak mózgu to inaczej tętniak wewnątrzczaszkowy lub tętniak naczyń mózgowych. Kiedy jedna z warstw, która buduje tętnicę, ulega w jednym miejscu osłabieniu, płynąca pod ciśnieniem krew wypycha na zewnątrz osłabiony fragment tętnicy. Wówczas tworzy się uwypuklenie, które z czasem powiększa się i może pęknąć. Tętniak mózgu może rozwinąć się w każdym wieku. Przyczyny tętniaka mózgu: najważniejszą przyczyną powstawania tętniaków mózgu jest wada wrodzona w budowie naczynia. Objawy tętniaka mózgu: dopóki tętniak nie pęknie i nie dojdzie do udaru krwotocznego mózgu, zwykle nie ma żadnych objawów. Niekiedy duży tętniak mózgu może uciskać sąsiednie struktury i dawać związane z tym objawy. Na przykład, jeśli tętniak znajduje się w pobliżu nerwów unerwiających oko, może pojawić się ból za okiem, opadnięcie powieki, poszerzenie źrenicy. Może się pojawić nagły, silny ból głowy, który jest zupełnie inny niż ból, który pojawia się np. w przebiegu migreny. Leczenie tętniaka mózgu: wykonuje się operację, która polega na wycięciu tętniaka i założenia w jego miejsce tytanowego klipsa. Operacja tętniaka mózgu [wideo] Tętniak tętnicy płucnej Tętniak tętnicy płucnej, a dokładniej tętniak pnia tętnicy płucnej, to bardzo rzadki rodzaj tętniaka. Przyczyny tętniaka tętnicy płucnej: są to głównie choroby naczyń płucnych, które prowadzą do wzrostu naczyniowego oporu płucnego oraz do nadciśnienia w tętnicy płucnej, a tym samym do jej poszerzenia. Inne, rzadsze przyczyny tętniaka tętnicy płucnej, to nabyte wady serca - zwykle zwężenie zastawki dwudzielnej, nowotwory płuc, zakażenie gruźlicą. Objawy tętniaka tętnicy płucnej: początkowo tętniak tętnicy płucnej może nie dawać żadnych dolegliwości. Jednak w miarę rozrastania się ścian tętnicy płucnej pojawiają się: zła tolerancja wysiłku, duszność wysiłkowa, ogólne osłabienie, kaszel i czasami krwioplucie. Leczenie tętniaka tętnicy płucnej: polega na wycięciu tętniaka i wszczepieniu protezy z tworzywa sztucznego. Tętniak tętnicy udowej Przyczyny tętniaka tętnicy udowej: zmiany zwyrodnieniowe ściany tętnicy udowej, zabieg rekonstrukcyjny (gdy dochodzi do pęknięcia linii szycia tętnicy) lub uraz tętnicy udowej (np. podczas jej nakłucia w celu wprowadzenia cewnika). Objawy tętniaka tętnicy udowej: objawia się bólem miejscowym lub jako guz. Leczenie tętniaka tętnicy udowej: lekarz może zalecić obserwację i monitorowanie polegające na wykonywaniu USG raz w roku lub wykonać zabieg naprawczy. Konieczne może być zastosowanie leczenia przeciwpłytkowego. Tętniak tętnicy podkolanowej Tętniak ten rzadko pęka, natomiast znacznie częściej doprowadza do zatorowości, czego konsekwencją jest zakrzepica obwodowa. Przyczyny tętniaka tętnicy podkolanowej: mikrourazy, tło infekcyjne i wady wrodzone kolagenu. Objawy tętniaka tętnicy podkolanowej: często pierwszym zauważalnym objawem schorzenia jest właśnie zakrzepowe zapalenie żył głębokich. Pojawiają się obrzęki podudzia, stopy. W okolicy podkolanowej można wyczuć palcem guz lub szerokie tętnienie w dole podkolanowym. Niekiedy występuje bolesność przy dotyku guza. U niektórych chorych stwierdza się ochłodzenie i zblednięcie skóry podudzia oraz stopy, a w zaawansowanych przypadkach zgorzel palców. Leczenie tętniaka tętnicy podkolanowej: jeśli doszło do zatoru, w pierwszej kolejności należy udrożnić naczynia. Poprzez cewnik wprowadzony do tętnicy udowej podawany jest miejscowo lek w celu rozpuszczenia zmian zakrzepowych. Dopiero po udrożnieniu możliwa jest operacja, polegająca na wycięciu zmienionej tętnicy i wszczepieniu w to miejsce wstawki lub wykonaniu zespolenia omijającego. Tętniaki tętnic trzewnych i nerkowych Tętniaki tętnic trzewnych i nerkowych, mimo że są rzadko rozpoznawane, stanowią poważne zagrożenie dla życia (wskaźnik śmiertelności: 10-25 proc.). Tętniaki trzewne najczęściej umiejscowione są na tętnicy śledzionowej. Drugą co do częstości lokalizacją jest tętnica wątrobowa. Mogą też wystąpić na tętnicy żołądkowo-dwunastniczej oraz gałęziach trzustkowych. Przyczyny zarówno tętniaków trzewnych, jak i nerkowych nie zostały do końca poznane, jednakże wiele chorób i czynników predysponuje do ich występowania. Większość tętniaków trzewnych powstaje na skutek zmian zwyrodnieniowych w naczyniach – uszkodzenia błony środkowej tętnicy. Spośród innych przyczyn powstawania tętniaków trzewnych wymienia się: miażdżycę, nadciśnienie, dysplazję włóknisto-mięśniową oraz choroby tkanki łącznej. Tętniaki nerkowe natomiast najczęściej wykrywane są w przebiegu dysplazji włóknisto-mięśniowej, zmian zwyrodnieniowych ścian oraz zapaleń naczyń. Objawy tętniaków tętnic trzewnych i nerkowych: najczęściej nie dają specyficznych objawów lub pozostają zupełnie bezobjawowe. Często pierwszym objawem ich występowania jest pęknięcie i wiążące się z tym objawy wstrząsu hipowolemicznego. Z kolei tętniak tętnicy nerkowej w większości przypadków daje objawy, takie jak: nadciśnienie tętnicze, krwiomocz, bóle brzucha i okolicy lędźwiowej oraz rzadziej spotykane zawały nerek spowodowane materiałem zatorowym (skrzepliną) Do pęknięcia tętniaka tętnic nerkowych dochodzi bardzo rzadko. Leczenie tętniaków tętnic trzewnych i nerkowych: lekarz może wybrać technikę leczenia klasyczną (z otwieraniem pacjenta) i wewnątrznaczyniową. Tętniaki można zamknąć, wykorzystując różne techniki wewnątrznaczyniowe, przy użyciu metalowych spiral, stentgraftów. Czytaj też: Zator płucny (zator tętnicy płucnej) – objawy, przyczyny, zapobieganie Zespół odwróconej perfuzji tętniczej (TRAP) Zespół Gerstmanna (zespół tętnicy kątowej): przyczyny, objawy, leczenie Dziennikarka specjalizująca się w tematyce zdrowotnej, a zwłaszcza obszarach medycyny, ochrony zdrowia i zdrowego odżywiania. Autorka newsów, poradników, wywiadów z ekspertami i relacji. Uczestniczka największej Ogólnopolskiej Konferencji Medycznej "Polka w Europie", organizowanej przez Stowarzyszenie "Dziennikarze dla Zdrowia", a także specjalistycznych warsztatów i seminariów dla dziennikarzy realizowanych przez Stowarzyszenie. Poszerzone komory boczne i przestrzeń przymózgowa u dziecka .. poszerzonego układu komorowego, tzn. czy jest to wodogłowie obturacyjne. ... Asymetria układu komorowego .. poszerzony. poza tym obraz ukladu komorowego i przestrzeni plynowych okołomózgowych prawidłowy Wyczytałam, że takie asymetrie dotyczą dzieci a ja mam 26 lat. Co prawda jestem osobą niedowidzącą na prawe oko. Czy powinnam martwic s ... Torbiel podpajęczynówkowy w tylnej jamie czaszki .. Poszerzony zbiornik wielki. Układ komorowy poszerzony w zakresie komór bocznych nieprzemieszczony. Asymetryczne poszerzenie przestrzeni podpajęczynówkej na tylnych sklepistościach lewego płata potylicznego w następstwie odcinkoweg ... Ognisko jamiste w płacie skroniowym .. poszerzone przestrzenie podpajęczynówkowe na sklepistości lewego płata ciemieniowego. Układ komorowy symetryczny, nieposzerzony, nieprzemieszczony. W głębokich partiach lewego płata skroniowego leży drobne ognisko jamiste o śr 6 m ... Asymetria komór bocznych i poszerzenie lewej u niemowlęcia .. poszerzona z zaokrąglonym rogiem czołowym Wskaźnik komorowo - półkulowy 0,47 poza tym układ komorowy nieposzerzony. Grubość płaszcza mózgowego po str. lewej 17mm w okol. potylicznej 19,8 Lewy splot naczyniówkowy o niere ... Pojedyncze, drobne ognisko hyperintensywne w sekwencji FLAIR i obrazie T2 zależnym .. poszerzone przestrzenie okołonaczyniowe w istocie białych płatów ciemieniowych i potylicznych. Poza tym struktury mózgowia bez zmian ogniskowych. Układ komorowy szeroki, komory boczne szerokości około 25mm bez cech ucisku i przemi ... Diagnoza i terapia procesów integracji sensorycznej Integracja Sensoryczna Lublin. Terapia może być prowadzona po wczesniejszej ocenie funkcjonowania dziecka. Diagnoza i terapia procesów integracji sensorycznej. Konsultacje psychologiczne. Gabinet Integracji Sensorycznej Siódemka w masa tkankowa w przednio-górnej części płata przysadki mózgowej .. poszerzony. Poza tym obraz układu komorowego i przestrzeni płynowych okołomózgowych prawidłowy. dodam, że miałam robione badanie prolaktyny. Nie byłam jeszce u lekarza - czekam na wizyte ale wiem, że naczczo wynik jest prawidłowy ... Układ komorowy nadnamiotowo poszerzony i zaokrąglone rogi czołowe .. poszerzony, bocznie nieprzemieszczony z cewnikiem w czołowe obu komór bocznych do 52 podpajęczynówkowe prawidłowej czwarta stwierdza się cech ś ... Układ komorowy nieznacznie poszerzony w zakresie komór bocznych .. poszerzony w zakresie komór bocznych. Wymiar poprzeczny komór bocznych głębokość komór bocznych prawej lewej ( norma do 5mm ). Asymetria splotów naczyniówkowych oba nieznacznie szersze z przewagą strony lewej, ... Poszerzone przestrzenie podpajęczynówkowe płatów czołowych .. Poszerzone nieco przestrzenie podpajęczynówkowe płatów czołowych. Układ komorowy nieposzerzony, nieprzemieszczony. Zmian ogniskowych w strukturze mózgu nie wykazano zarówno przed jak i po wzmocnieniu kontrastowym. Pogrubiała błona ... Podwyższona densyjność pogranicza czołowo-skroniowego prawej półkuli .. poszerzone przestrzenie płynowe przy płatach czołowych? pozostały mózg i móżdżek bez zmian ogniskowych. Układ komorowy symetryczny, nieposzerzony. Pozostałe przestrzenie płynowe poza układme komorowym nieposzerzone. Nie uwidocznio ... Poszerzone przestrzenie okołomózgowe u niemowlęcia .. poszerzone, a układ komorowy jest symetryczny, wąski. Co to oznacza? Jeśli brak innych nietypowych zachowań u dziecka to raczej jest to taka uroda dziecka, dziecko ma swoje upodobania i być może niedługo zacznie także z drugiej st ... Poszerzone przestrzenie płynowe międzymózgowe .. poszerzone. Co to oznacza? Jak się to leczy, jakie to niesie ze sobą konsekwencje, etc. ? Dodam, że patologii ogniskowej nie uwidoczniono, układ komorowy symetryczny, nieposzerzony, nieprzemieszczony, Struktury tylnojamowe o prawi ... Zaniki korowo-podkorowe przy poszerzonym układzie komorowym .. poszerzony adekwatnie do zaników. bardzo proszę o konsultację i o pokierowanie co dalej robić ... Zaburzenia pamięci a zaniki korowo-podkorowe mózgowia .. poszerzone. W przedmurzu po stronie prawej widoczne jest ognisko hipodensyjne. Poza tym gęstość tkankowa substancji białej i szarej prawidłowa. Układ komorowy nadnamiotowy w dużym stopniu poszerzony szerokość komory III 11 mm syme ... Przestrzeń przymózgowa na granicy normy u dziecka .. poszerzony układ komorowy mózgu, asymetryczny z szerszą komorą boczną. Co jej jest? Co oznacza to badanie? Czy to coś poważnego? Wcześniejsze badanie wykazało przestrzeń przymózgową na granicy normy. Trudno mi ocenić, nie widząc o ... Szumy u uszach i w głowie przy ogniskach hiperintensywnych i nadciśnieniu .. tym obraz układu komorowego i przestrzeni płynowych okołomózgowych że leczę się na nadciśnienie tętnicze i mam dodatkowe skurcze te zmiany to coś b. poważnego?.Dodam ,że mam zmiany w k ... Szumy uszne przy ogniskach hiperintensywnych w obrębie istoty białej .. tym obraz układu komorowego i przestrzeni płynowych okołomózgowych że leczę się na nadciśnienie tętnicze i mam dodatkowe skurcze komorowe oraz na migrenę z aurą te zmiany to coś b. pow ... Możliwe konsekwencje poszerzonych centralnych części komór bocznych .. poszerzone centralne części komór bocznych oraz poszerzone komorę III i IV oraz jamę przegrody przezroczystej. Czym to grozi? Obecnie leczę się z powodu zab. schizoafektywnych. Poszerzenie układu komorowego mózgu wskazuje na wodog ... Zmiany naczyniopochodne, zanik korowy mózgu oraz poszerzone przestrzenie Virchoffa-Robina .. poszerzone przestrzenie około naczyniowe Virchoffa - Robina. Ciało modzelowate o jednorodnym sygnale, prawidłowej szerokości. Struktury tylno jamowe, w tym kąty mostowo - móżdżkowe, bez istotnych zmian. Układ komorowy nieprzemiesz ... Podejrzenie wodogłowia normotensyjnego .. poszerzony układ komorowy ,głównie w zakresie komór bocznych z zaokrąglonymi rogami czołowymi,obraz może sugerować niewielkiego stopnia wodogłowie normotensyjne. Wynik eeg :w okolicach tylnych mózgu rejestruje się napadowo liczne ... Wieloletnie bóle głowy po stapedectomii ucha .. poszerzone przestrzenie podpajęczynówkowe na sklepistościach płatów czołowych, w pozostałym obszarze w normie. układ komorowy nieposzerzony, położony pośrodkowo. W głowie jądra ogoniastego drobne ogniska o charakterze bliznowatym, ... Poszerzenie układu komorowego i przestrzeni podpajęczynówkowej .. poszerzony ( komora III poszerzona do 17 mm ), nieprzemieszczony. Poszerzenie przestrzeni podpajęczynówkowej na sklepistości płatów czołowych i ciemieniowych , przy biegunach skroniowych oraz w tylnej jamie czaszki w zakresie zbio ... Zmiany ogniskowe w okolicy trzonów komór bocznych i poszerzenie układu komorowego .. poszerzone .Układ komorowy miernie poszerzony . Brak wymienienia objawów utrudnia nieco interpretację wyniku badania. Zmiany jednak w obrazie MR mogą sugerować np. SM. Warto jednak wyjaśnić jeszcze przyczynę poszerzenia układu kom ... Luteina dopochwowa - wskazania, przeciwwskazania, cena Luteina dopochwowa, to hormon płciowy aplikowany w Szyjka macicy - jak wygląda w różnych fazach cyklu i w ciąży Szyjka macicy łączy pochwę z jamą macicy i jest ka Krwawienie w ciąży - objawy, przyczyny, poronienie, zalecenia Krwawienie w ciąży dotyka wielu kobiet. Nie zawsze fot. Adobe Stock fot. Adobe Stock Wodogłowie pierwszy raz zostało opisane przez Hipokratesa. Stwierdza się je u 1-2 noworodków na każde 1000 urodzeń. Powszechnie uważane jest za chorobę typowo dziecięcą, jednak wodogłowie może pojawić się także u dorosłych. Wodogłowie: Przyczyny Objawy Typy Diagnostyka Leczenie W mózgu znajdują się przestrzenie, zwane komorami, które wypełnione są płynem mózgowo-rdzeniowym. Płyn ten odżywia mózg i bierze udział w metabolizmie tkanki mózgowej. Znajduje się on także w przestrzeni podpajęczynówkowej. Jego odpływ następuje poprzez przedostanie się do układu krążenia, gdzie ulega wchłonięciu. U zdrowej osoby płyn ten krąży w przestrzeniach komorowych i w rdzeniu kręgowym i jest stale wchłaniany do układu krążenia. Przyjrzyj się poniższej ilustracji, która pomoże ci zrozumieć, gdzie znajduje się płyn mózgowo-rdzeniowy i pokaże struktury, o których jest mowa w dalszej części tekstu: fot: Adobe Stock W pewnych sytuacjach dochodzi do zaburzeń, które utrudniają przedostawanie się płynu mózgowo-rdzeniowego do krwioobiegu, co skutkuje tym, że jego nadmiar gromadzi się wewnątrz czaszki. Przyczyną wodogłowia może być: wrodzona wada cewki nerwowej, wrodzona stenoza (zwężenie) wodociągu mózgu, guz mózgu, zapalenie opon mózgowych, urazy wewnątrzczaszkowe, krwawienie dokomorowe, krwotok podpajęczynówkowy. Objawy wodogłowia Wodogłowie wiąże się ze wzrostem ciśnienia śródczaszkowego. Jeśli dojdzie do jego gwałtownego wzrostu, wtedy mogą pojawić się następujące objawy: bóle głowy, wymioty, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, senność, śpiączka, wgłobienie płata skroniowego lub migdałów móżdżku. W skrajnych przypadkach dochodzi do śmierci. Przewlekłe wodogłowie, czyli gdy ciśnienie w czaszce narasta powoli, dochodzi do tzw. triady Hakima, czyli otępienia, nietrzymania moczu, niezborności ruchów. Mogą też pojawić się porażenia nerwów. Wodogłowie u niemowląt Wzrost ciśnienia śródczaszkowego skutkuje poszerzeniem się ciemiączka i zwiększeniem obwodu głowy. Mogą też pojawić się: senność, wymioty, napady padaczkowe, rozdrażnienie, oczy skierowane w dół. Sprawdź: Badania prenatalne, które wykryją wady wrodzone i choroby dziecka U nieco starszych dzieci wodogłowie może objawiać się gwałtownym i piskliwym płaczem, zezem lub niekontrolowanymi ruchami gałek ocznych, nadmierną sennością, pogorszeniem pamięci i logicznego myślenia, rozdrażnieniem, problemami z chodzeniem, skurczami mięśni, wymiotami, apatią, spowolnionym wzrostem. Sprawdź: Czy twoje dziecko rośnie prawidłowo (wzrost, waga, obwód głowy) Rodzaje wodogłowia Wodogłowie może być wrodzone lub nabyte. W ramach każdego tego rodzaju występują dwa typy wodogłowia: komunikujące i niekomunikujące. Wodogłowie wrodzone Obecne jest już w życiu płodowym. Stwierdza się je u 80-90 proc. płodów i noworodków z rozszczepem kręgosłupa. Najczęstszą przyczyną wrodzonego wodogłowia jest zwężenie wodociągu mózgu, które powoduje gromadzenie się płynu w komorach bocznych mózgu. Innymi wrodzonymi przyczynami wodogłowia są: wady cewy nerwowej, torbiele pajęczynówkowe, zespół Dandy'ego-Walkera oraz malformacja Arnolda-Chiariego. Wodogłowie nabyte Pojawia się w wyniku infekcji układu nerwowego, zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, urazów, guzów i udarów mózgu. Wodogłowie komunikujące Nazywane jest też nieobstrukcyjnym. Polega na zaburzeniach wchłaniania płynu mózgowo-rdzeniowego bez zakłóceń w przepływie płynu przez komory mózgu. Do tego typu wodogłowia może dojść wskutek zwłóknienia czy zbliznowacenia w przestrzeni podpajęczynówkowej wskutek infekcji i urazów, a także w wyniku krwotoku podpajęczynówkowego i dokomorowego, zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, wrodzonego braku ziarnistości pajęczynówki. Wodogłowie niekomunikujące Inaczej zwane obstrukcyjnym. Polega na zburzeniach w krążeniu płynu mózgowo-rdzeniowego w wyniku zwężenia lub zablokowania wodociągu mózgu, lub w wyniku obstrukcjo otworu Monro albo otworów Magendiego i Luschki, które łączą ze sobą komory mózgu. Diagnozowanie wodogłowia Wodogłowie u niemowląt rozpoznaje się na podstawie badania palpacyjnego wielkości i napięcia ciemiączek. Mierzy się także szerokość szwów czaszkowych, obwód główki. Przy stwierdzeniu wodogłowia wykonuje się badanie USG przezciemiączkowe, tomografię komputerową lub rezonans magnetyczny – służą one wykryciu przyczyn wodogłowia. Wodogłowie u dorosłych stwierdza się na podstawie objawów, pomiaru ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego i badań obrazowych: USG, rezonans magnetyczny, tomografia komputerowa. Leczenie wodogłowia Wodogłowie wrodzone, w którym dochodzi do powiększenia komór, nie może się samoistnie cofnąć. Dlatego dzieciom wszczepia się specjalne zastawki zwane sztucznymi przetokami, które odprowadzają nadmiar płynu mózgowo-rdzeniowego z komór mózgu do jamy ciała (otrzewnej, opłucnej, przedsionka serca, pęcherzyka żółciowego). W miarę wzrostu dziecka przetoka musi być wymieniana na nową. Poniżej zobaczysz zdjęcie sztucznej przetoki: fot.: Adobe Stock U niektórych niemowląt powstaje tzw. wodogłowie zewnętrzne, czyli gromadzenie się płynu w przestrzeni podpajęczynówkowej. Ten typ wodogłowia może samoistnie ustąpić ok. 2. roku życia. W leczeniu nagłych przypadków często stosuje się w początkowej fazie leczenia zewnętrzny dren komorowy. U niektórych pacjentów w późniejszym czasie konieczne jest założenie sztucznej przetoki mózgowej. W niektórych przypadkach stenozy wodociągu mózgu wykonuje się zabieg operacyjny polegający na wykonaniu otworu w dnie trzeciej komory mózgu. Prze ten otwór płyn samoistnie wycieka do innych przestrzeni wewnątrz mózgu, np. do czwartej komory, dzięki czemu omijane jest miejsce zwężenia czy zablokowania wodociągu mózgu. Zobacz także: Naczyniaki i wady naczyniowe u dzieci Jak się leczy dziecko w łonie matki Wodogłowie u dzieci – Przyczyny, objawy i diagnostyka Wodogłowie (łac. hydrocephalus) to nabyte lub wrodzone gromadzenie się płynu mózgowo-rdzeniowego w komorach mózgu. Mechanizm wady polega na utrudnieniu odpływu płynu (wodogłowie niekomunikujące), bądź zaburzeniu jego wchłaniania w układzie komorowym mózgu (wodogłowie komunikujące). Niekiedy dochodzi także do nadprodukcji płynu mózgowo-rdzeniowego w komorach mózgu. Wodogłowiu towarzyszą zwłaszcza objawy wzmożonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego. Aktualnie możliwe jest leczenie wodogłowia poprzez implantacje układu zastawkowego odprowadzającego płyn mózgowo-rdzeniowy z komory mózgu do jamy brzusznej. Epidemiologia i przyczyny wodogłowia Wodogłowie u dzieci występuje z częstością 88 : 100 000; u dorosłych 11: 100 000, natomiast u osób starszych częściej, bo u około 175 : 100 000. Wodogłowie komunikujące jest związane z wadami wrodzonymi ośrodkowego układu nerwowego, które obejmują zwężenie wodociągu mózgu i niedrożność odpływu otworów komory czwartej, a ponadto zespoły genetyczne, jak: zespół Dandy-Walkera i zespół Arnolda-Chiariego. Towarzyszy także malformacjom naczyniowym, nowotworom tylnej jamy czaszki, urazom czaszkowo-mózgowym i dokomorowym krwawieniom u wcześniaków. Wodogłowie niekomunikujące może wystąpić przy krwawieniach podpajęczynówkowych, zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych, torbieli podpajęczynówkowej, naciekach białaczkowych lub chłoniakowych na opony mózgowe, jak również na skutek infekcji pojawiających się u matki podczas ciąży. Wodogłowie wrodzone powstaje w przebiegu wad wrodzonych rozwijających się już w okresie płodowym, np. zespół Arnolda-Chiariego lub rozszczepy kręgosłupa. Wodogłowie nabyte, jak nazwa wskazuje, jest skutkiem czegoś co nastąpiło, czyli np. krwotoku, urazu, zakażenia. Objawy wodogłowia Objawy wodogłowia różnią się od siebie w poszczególnych grupach wiekowych, co ma związek z rozwojem pacjenta. W okresie noworodkowo-niemowlęcym obserwuje się objawy nadciśnienia wewnątrzczaszkowego, które jest wynikiem pojawienia się ucisku na mózg przez powiększone, wypełnione płynem mózgowo-rdzeniowym, komory mózgu. Zaliczamy do nich: poduszkowate uwypuklenie ciemiączek i rozejście się szwów czaszkowych z powodu zwiększenia obwodu głowy (głowa jest nieproporcjonalnie duża, duże czoło), objaw Macewena – podczas opukiwania czaszki słyszalny odgłos podobny do opukiwania „pękniętego garnka”, objaw „zachodzącego słońca” – zwrócenie gałek ocznych do dołu, w ten sposób, że tęczówka oka w stosunku do powieki dolnej, układa się jak zachodzące słońce do horyzontu; tęczówka może całkowicie „zajść” za powiekę dolną; źrenice z leniwą reakcją na światło, wysokotonowy płacz, niepokój ruchowy, rozdrażnienie i nadmierna senność, zmienny poziom świadomości, zmiana nawyków związanych z karmieniem, np. zmiana pór karmienia, uwydatnienie żył na głowie wzmagające się podczas płaczu, kaszlu, parcia lub krzyku; skóra na głowie staje się cienka, delikatna, błyszcząca i podatna na uszkodzenia, nieprawidłowe odruchy niemowlęce. U dzieci starszych obecne są głównie objawy wzmożonego ciśnienia śródczaszkowego (ICP), gdyż szwy czaszkowe uległy skostnieniu, a ciemiączka uległy naturalnemu zamknięciu – co uniemożliwia powiększanie się głowy w miarę przybywania płynu mózgowo-rdzeniowego. Niepokojącymi objawami są wówczas: wyraźna zmiana zachowania, osobowości, trudności w nauce, ból głowy ustępujący po wymiotach, nasilający się po obudzeniu, w pozycji leżącej, nudności i chlustające wymioty, podwójne lub zamazane, niewyraźne widzenie, brak łaknienia i spadek masy ciała, apatia, brak aktywności, trudność w wykonywaniu prostych poleceń, zaburzenia psychiczne i świadomości, napady drgawkowe. Warto podkreślić, że wczesne objawy wzrostu ciśnienia śródczaszkowego mogą być trudne do zaobserwowania lub też zbagatelizowane, gdyż są to normalne, codzienne objawy zmęczenia, drażliwość, spadek formy, problemy w szkole, bezsilność – nierzadko mylona z lenistwem. Natomiast późne objawy wzmożonego ICP są zagrożeniem życia, a stanowią je zaburzenia świadomości np. splątanie, letarg, nadmierna senność, czy nawet śpiączka. Pojawia się obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, zez, ataksja – niezborność ruchowa oraz trudności z wykonaniem reakcji ruchowej na polecenie słowne. Istnieje też postać wodogłowia niekomunikującego, w którym stwierdza się normalny poziom ICP. Jest to zespół Hakima – wodogłowie normotensyjne. Występuje po urazach głowy i najprawdopodobniej polega na zaburzeniu wchłaniania płynu mózgowo-rdzeniowego. Objawy towarzyszące zespołowi Hakima to demencja, trudności w poruszaniu się i nietrzymanie moczu. Diagnostyka wodogłowia Wodogłowie może zostać rozpoznane w okresie prenatalnym, podczas badania USG, około 14. tygodnia życia płodowego. U dzieci urodzonych wykonuje się USG przezciemiączkowe. Pozostałe metody obrazowania to: rezonans magnetyczny i tomografia komputerowa głowy. Niekiedy potrzebne jest badanie płynu mózgowo-rdzeniowego oraz pomiar ciśnienia w komorach mózgu i kanale kręgowym. W celu odróżnienia wodogłowia komunikującego od niekomunikującego wykonuje się cysterografię. Stwierdzenie malformacji naczyniowych możliwe jest podczas arteriografii, która polega na podaniu środka kontrastującego do naczyń krwionośnych, co je „bardziej uwidacznia” w badaniach obrazowych. U dzieci starszych możliwe jest przeprowadzenie testów psychologicznych, które określają funkcjonowanie poznawcze i ewentualne ubytki. Leczenie wodogłowia Postępowanie lecznicze uzależnione jest od wady podstawowej i towarzyszących. Najskuteczniejszą metodą leczenia wodogłowia jest chirurgiczna implantacja układów zastawkowych, których zadaniem jest poprawa odpływu płynu mózgowo-rdzeniowego z komór mózgu, a przez to obniżenie ICP oraz zminimalizowanie ryzyka uszkodzenia układu nerwowego. Najczęściej wykorzystywanym układem zastawkowym jest zastawka komorowo-otrzewnowa. Implantowana jest w przypadku wodogłowia niekomunikującego. Specjalny dren odprowadza płyn mózgowo-rdzeniowy z komory mózgu do jamy brzusznej. Ma postać dwóch przewodów połączonych zastawką, która zapobiega cofaniu się płynu z powrotem. Część proksymalna drenu umieszczana jest w komorze bocznej mózgu przez neurochirurga. Natomiast dren dystalny wprowadzany jest do otrzewnej – najczęściej przez chirurga. Biegnie on pod skórą i jest wyczuwalny dotykiem. Założenie takiej zastawki trwa około godzinę. Dziecko wówczas jest znieczulone ogólnie. Po wszczepieniu zastawki pacjent zostaje objęty dożywotnią opieką w poradni neurochirurgicznej. W przypadku wodogłowia niekomunikującego wykonywana jest także endoskopowa wentrikulocysternostomia, polegająca na wykonaniu specjalnego „obejścia” z komory trzeciej mózgu do przestrzeni podpajęczynówkowej. Bardzo rzadko dochodzi do powikłań po implantacji zastawki. Główne z nich to: niesprawność układu, zakażenia, a także wystąpienie krwiaka podtwardówkowego, zapalenia otrzewnej, ropni wewnątrzbrzusznych, perforacji narządów, niedrożności jelit, przepukliny. Do objawów niesprawności układu zaliczamy przede wszystkim oznaki wzmożonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego, dlatego też dziecko i jego rodzice powinni zostać w tym aspekcie wyedukowani. Wodogłowie – przyczyny i objawy. Leczenie wodogłowia Wodogłowie to niebezpieczny stan, który u płodu może doprowadzić do jego obumarcia, a u niemowląt – do zahamowania rozwoju. Wodogłowie może pojawić się także u dorosłych, powodując zaburzenia chodu i otępienie. Jakie są przyczyny i objawy wodogłowia? Na czym polega jego leczenie? Wodogłowie oznacza nadmierne gromadzenie się płynu mózgowo-rdzeniowego w układzie komorowym mózgu. Prawidłowo płyn mózgowo-rdzeniowy jest wytwarzany w splotach naczyniówkowych komór mózgu (w ilości około pół litra płynu na dobę). Krąży on pomiędzy nimi oraz w przestrzeni podpajęczynówkowej mózgu i rdzenia kręgowego, gdzie dostarcza komórkom nerwowym substancji odżywczych, a także chroni mózg przed czynnikami mechanicznymi i utrzymuje prawidłowe ciśnienie wewnątrz czaszki. Gdy spełni swoją rolę, jest wchłaniany do krwi. Wówczas dochodzi do wytworzenia się kolejnej porcji płynu. Jednak gdy równowaga między wytwarzaniem a wchłanianiem płynu zostanie zachwiana (dojdzie do nadmiernego wydzielania płynu mózgowo-rdzeniowego lub niedostatecznej jego resorpcji) albo na drodze krążenia płynu mózgowo-rdzeniowego pojawi się jakaś przeszkoda, dochodzi do rozwoju wodogłowia. Wodogłowie – przyczyny Wodogłowie może być wadą wrodzoną. Wówczas może być jednym z objawów: zespołu Arnolda-Chiariego, czyli malformacji tyłomózgowia i czaszki; zespołu Dandy'ego-Walkera, kiedy w tylnej jamie czaszki uciska torbiel i nieumożliwiana odpływ płynu; wrodzonego zwężenia wodociągu mózgu (wodociągu Sylwiusza); przepukliny oponowo-rdzeniowej (większość przypadków); Częstą nabytą przyczyną wodogłowia jest zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, głównie ropne. Wówczas ropa zatyka miejsca, w których płyn mózgowy odpływa. Barierą, która może pojawić się na drodze krążenia płynu mózgowo-rdzeniowego, może być również guz ośrodkowego układu nerwowego, który rośnie w taki sposób, że uciska lub nacieka drogi odpływu płynu mózgowo-rdzeniowego. Do upośledzenia krążenia płynu mózgowo-rdzeniowego może przyczynić się także zakrzep (np. w wyniku krwotoku wewnątrzczaszkowego). U dorosłych występuje również tzw. wodogłowie normotensyjne, czyli zespół Hakima. Jest to postać wodogłowia przebiegająca z prawidłowym ciśnieniem płynu mózgowo-rdzeniowego (normalnie w przypadku wodogłowia ciśnienie to wzrasta). Wodogłowie – objawy powiększenie obwodu głowy; uwypuklenie kości czołowej; uwypuklenie ciemiączka (u noworodków i niemowląt); poszerzenie żył skóry głowy; objaw Macewena (opukiwanie czaszki w miejscu połączenia kości ciemieniowej, skroniowej i potylicznej daje głośniejszy niż normalnie odgłos); objaw “zachodzącego słońca” (objaw Parinauda) – w trakcie patrzenia w górę gałki oczne skierowane są w dół; W przypadku zespołu Hakima pojawia się triada objawów: zaburzenia chodu (ataksja) otępienie nietrzymanie moczu Podwyższone ciśnienie śródczaszkowe, które pojawia się w przebiegu wodogłowia, może doprowadzić do obumarcia płodu lub poważnych deficytów neurologicznych oraz zaburzeń rozwoju intelektualnego i psychoruchowego dziecka. Częstymi powikłaniami wodogłowia są uszkodzenie słuchu i/lub wzroku, niedowłady, padaczka. Wodogłowie – diagnoza Poza badaniem fizykalnym wykonuje się szereg innych badań, takich jak: Wodogłowie – leczenie Zwykle konieczne jest leczenie operacyjne. Jeśli płyn produkowany jest w nadmiarze, zabieg polega na założeniu zastawki, która umożliwi odpływ płynu mózgowo-rdzeniowego. Wszczepiona zastawka łączy komorę mózgu z jamą otrzewną (zastawka komorowo-otrzewnowa), w obrębie której płyn mózgowo-rdzeniowy zostaje wchłonięty do krwioobiegu. Jednak taki zabieg niesie za sobą ryzyko powstania powikłań, takich jak zakażenie lub niedrożność zastawki. Jeżeli krążenie płynu jest utrudnione, np. przez guz mózgu, wykonuje się endoskopową wentrykulostomię, czyli dodatkowy kanał, którym płyn będzie mógł odpływać. Inne metody leczenia polegają na założeniu drenażu zewnętrznego lub na podskórnym wszczepieniu tzw. zbiornika Rickhama połączonego z układem komorowym. Wodogłowie może być rozpoznane już u płodu, w trakcie badania USG. W przypadku postawienia ostatecznej diagnozy, lekarz może przeprowadzić operację w łonie matki, która polega na wszczepieniu zastawki komorowo-owodniowej. Zabieg chroni dziecko przed szkodliwym działaniem podwyższonego ciśnienia śródczaszkowego na mózg i związanych z tym groźnych powikłań. Monika Majewska Czy artykuł był przydatny? Wodogłowie u płodu, noworodka i niemowlęcia Cały czas czekamy na podpisanie umowy z NFZ w sprawie programu “Profilaktyka 40 plus”. Na obecną chwilę nie prowadzimy zapisów w celu wykonania skierowań. Jak to będzie możliwe od razu poinformujemy. Szanowni Pacjenci, w dniu 4 czerwca przychodnia czynna będzie w godzinach Punkt pobrań będzie zamknięty. UWAGA! od teraz osoby chcące wykonać test na Covid-19 wchodzą na stronę gov. pl/dom i wypełniają formularz na podstawie którego kierowane są na test Wodogłowie to niebezpieczny stan, który u płodu może doprowadzić do jego obumarcia, a u niemowląt – do zahamowania rozwoju. Co to jest wodogłowie? Wodogłowie oznacza nadmierne gromadzenie się płynu mózgowo-rdzeniowego w układzie komorowym mózgu. Prawidłowo płyn mózgowo-rdzeniowy jest wytwarzany w splotach naczyniówkowych komór mózgu (w ilości około pół litra płynu na dobę). Krąży on pomiędzy nimi oraz w przestrzeni podpajęczynówkowej mózgu i rdzenia kręgowego, gdzie dostarcza komórkom nerwowym substancji odżywczych, a także chroni mózg przed czynnikami mechanicznymi i utrzymuje prawidłowe ciśnienie wewnątrz czaszki. Gdy spełni swoją rolę, jest wchłaniany do krwi. Wówczas dochodzi do wytworzenia się kolejnej porcji płynu. Jednak gdy równowaga między wytwarzaniem a wchłanianiem płynu zostanie zachwiana (dojdzie do nadmiernego wydzielania płynu mózgowo-rdzeniowego lub niedostatecznej jego resorpcji) albo na drodze krążenia płynu mózgowo-rdzeniowego pojawi się jakaś przeszkoda, dochodzi do rozwoju wodogłowia. Wodogłowie u płodu, noworodka i niemowląt Wodogłowie u płodu Jakie są przyczyny wodogłowia u płodu? Wodogłowie nie jest jednolitą jednostką chorobową, a jedynie objawem patologicznym, powstającym na skutek zaburzenia rόwnowagi między wytwarzaniem a wchłanianiem płynu mόzgowo-rdzeniowego (PMR). Zaburzenie cyrkulacji PMR jest przyczyną wzrostu ciśnienia wewnątrzczaszkowego, co prowadzi do ventrikulomegalii a następnie wystąpienia objawόw wodogłowia u płodu. Znane są trzy patomechanizmy tworzenia się wodogłowia u płodu: zaburzenie cyrkulacji PMR w układzie komorowym mόzgu, gdzie do wzrostu ciśnienia wewnątrzczaszkowego dochodzi na skutek ucisku drόg odpływu PMR przez guzy wewnątrzczaszkowe (teratoma, astrocytoma, torbiel splotu naczyniόwkowego); nieprawidłowy rozwόj mόzgu, gdzie za powstanie wodogłowia odpowiada nieuporządkowana neurogeneza struktur OUN, ktόra czasami związana jest z rzadkimi wadami genetycznymi: wodogłowie sprzężone z chromosomem X, stenoza akweduktu; wewnątrzmaciczne uszkodzenie mόzgu wywołane infekcją (toksoplazmoza, cytomegalia, rόżyczka, świnka, herpes virus), bądź krwawieniem wewnątrzczaszkowym. Jakie są objawy wodogłowia u płodu? Wodogłowie u płodu nie daje żadnych zauważalnych objawów. Wykrywane jest w badaniu USG, zauważalne są nieprawidłowości w rozwoju płodu takie jak powiększona główka. Jak leczy się wodogłowie u płodu? W trakcie kontrolnych badań USG w ciąży możliwe jest wczesne wykrycie wodogłowia u płodu, co jednocześnie umożliwia leczenie już w łonie matki. Sytuacja ta wymaga chirurgicznej interwencji, która polega na wewnątrzmacicznym założeniu zastawki komorowo-owodniowej. To skuteczny ratunek dla płodu i zapobiega powikłaniom wodogłowia jak zaburzenia budowy czaszki czy zahamowanie rozwoju dziecka. Leczenie wodogłowia u dzieci nie kończy się jednak na samej operacji założenia zastawki. Życie ze sztuczną przetoką wymaga od dziecka i jego otoczenia przestrzegania pewnych reguł, żeby maluch był bezpieczny. Zarówno rodzina, jak i inne osoby dorosłe z otoczenia dziecka powinny wiedzieć i umieć szybko rozpoznać niepokojące objawy nieprawidłowego działania zastawki. Objawy te mogą do złudzenia przypominać zwykłe przeziębienie czy zatrucie pokarmowe, dlatego konieczna jest wzmożona czujność. Wodogłowie u noworodka i niemowlęcia Jakie są przyczyny wodogłowia u noworodka i niemowlęcia? Wodogłowie u noworodka i niemowlęcia może być spowodowane wieloma czynnikami, jak chociażby: wadami cewy nerwowej: rozszczep kręgosłupa, przepuklina mózgowa; izolowanym wodogłowiem, jako skutkiem zwężenia wodociągu Sylwiusza odprowadzającego płyn mózgowo-rdzeniowy do rdzenia kręgowego: postuluje się tu infekcje wewnątrzmaciczne, dyskusyjna jest rola stosowania antydepresantów przez matkę w okresie ciąży; wodogłowiem związanym z chromosomem X (X-linked hydrocephalus): najczęstsza przyczyna genetyczna wodogłowia, występuje zwężenie wodociągu mózgu, około 50 proc. chłopców rodzi się z przywiedzeniem kciuka, co może nasuwać podejrzenie tego zespołu chorobowego; malformacjami centralnego systemu nerwowego: malformacje Chiariego I i II, malformacja Dandy-Walker, manifestacja żyły Galena, zespołami wrodzonych wad genetycznych; infekcjami wewnątrzmacicznymi: różyczka, cytomegalia, toksoplazmoza, kiła, wirus Zika, limfocytowe zapalenie opon i splotów naczyniowych (LCM); guzem lub nowotworem splotów naczyniowych. Jakie są objawy wodogłowia u noworodka i niemowlaka? Do głównych objawów wodogłowia u niemowląt zalicza się nieproporcjonalny przyrost wielkości czaszki w stosunku do reszty ciała. Szwy czaszkowe rozchodzą się, obserwuje się nabrzmienie żył na głowie i zwrócenie gałek ocznych ku dołowi tak, że nie widać tęczówek. Co więcej, źrenice u niemowląt z wodogłowiem słabiej reagują na światło, a tzw. odruchy niemowlęce są nieprawidłowe. Świadomość niemowląt bywa zaburzona – są one nadmiernie senne lub pobudzone i rozdrażnione. Jak leczy się wodogłowie u noworodka i niemowlaka? Zwykle konieczne jest leczenie operacyjne. Jeśli płyn produkowany jest w nadmiarze, zabieg polega na założeniu zastawki, która umożliwi odpływ płynu mózgowo-rdzeniowego. Wszczepiona zastawka łączy komorę mózgu z jamą otrzewną (zastawka komorowo-otrzewnowa), w obrębie której płyn mózgowo-rdzeniowy zostaje wchłonięty do krwioobiegu. Jednak taki zabieg niesie za sobą ryzyko powstania powikłań, takich jak zakażenie lub niedrożność zastawki. Jeżeli krążenie płynu jest utrudnione, np. przez guz mózgu, wykonuje się endoskopową wentrykulostomię, czyli dodatkowy kanał, którym płyn będzie mógł odpływać. Inne metody leczenia polegają na założeniu drenażu zewnętrznego lub na podskórnym wszczepieniu tzw. zbiornika Rickhama połączonego z układem komorowym. Jakie mogą być powikłania leczenia wodogłowia? Zabieg leczenia wodogłowia jest bezpieczny dla dziecka i daje dobre wyniki. Jednak w czasie zakładania zastawki może dojść do kolonizacji niezbyt groźnym gronkowcem. Mnożą się one bardzo powoli i zabezpieczają przed siłami obronnymi organizmu i antybiotykami dzięki produkcji śluzu. U dzieci, nawet po kilku latach od zabiegu, mogą pojawić się gorączka, wymioty, ból głowy i objawy niedrożności zastawki. Niedrożność może mieć też związek ze wzrostem dziecka, gdy cewnik odprowadzający nie sięga już do otrzewnej. Chorzy wymagają okresowych badań sprawdzających usytuowanie cewników i zastawki metodą tomografii komputerowej. Gdzie pójść z dzieckiem do neurologa dziecięcego? Onkolmed Lecznica Onkologiczna to przychodnia prywatna, gdzie można przyjść na konsultację do lekarza neurologa dziecięcego. Działa w niej Poradnia Neurologii Dziecięcej gdzie leczone są dzieci. Pracują w niej bardzo dobrzy neurolodzy z wieloletnim doświadczeniem w leczeniu chorób centralnego układu nerwowego i nerwów obwodowych u dorosłych i dzieci. W celu umówienia się na konsultację u neurologa dziecięcego, skontaktuj się z placówką Onkolmed Lecznica Onkologiczna pod numerem telefonu: +48222902337 Źródła: pl/ginekologia_polska/article/download/45792/32592 pl/zdrowie/psychologia/zdrowie-psychiczne/wodoglowie-u-dzieci-niemowlat-i-plodu/89h1dtd Szanowni Pacjenci, Przed zapisem do onkologa bardzo prosimy o dokładne zapoznanie się z zakresem działalności danego lekarza (każdy lekarz onkolog leczy inną część ciała). W przypadku problemu z wyborem właściwego specjalisty onkologa, prosimy o kontakt z Recepcją Onkolmed. Chętnie służymy pomocą. W celu prawidłowego zapisu do specjalisty, przeprowadzamy wywiad z Pacjentem. Mając tę wiedzę łatwiej jest nam zaoferować konkretną pomoc i wybór odpowiedniego lekarza. Ze względu na długą listę oczekujących w przypadku rezygnacji z wizyty prosimy o wcześniejsze jej odwołanie. Szanujmy się wzajemnie. Wodogłowie u dzieci i dorosłych. Przyczyny, objawy, leczenie Wodogłowie, nazywane też wodomózgowiem lub hydrocefalią – z łac. hydrocephalus (od greckich słów „hydro” – woda i „kephale” – głowa) – określane jest jako stan, w którym zachodzi naruszenie równowagi ilości płynu mózgowo-rdzeniowego. Płyn ten, gdy wszystko jest w porządku, jest produkowany w splotach naczyniówkowych komór mózgu – zwykle w objętości ok. 0,5 l na dobę. Następnie cyrkuluje on w obrębie komór mózgowych, wędruje też do przestrzeni podpajęczynówkowej mózgu oraz rdzenia kręgowego, zaopatrując komórki nerwowe w substancje odżywcze. Płyn mózgowo-rdzeniowy ma też za zadanie chronić mózg przed ewentualnymi czynnikami mechanicznymi oraz utrzymywać prawidłowe ciśnienie wewnątrzczaszkowe. Odpowiada on również za metabolizm surowców odżywczych. Gdy wszystkie te zadania zostaną spełnione, przedostaje się on do układu krążenia i tam wchłania się do krwi, a w splotach naczyniówkowych wytwarzana jest kolejna porcja płynu. W patologicznych sytuacjach, kiedy balans między produkcją płynu a jego absorpcją w układzie krążenia zostaje naruszony lub jeśli pojawia się jakaś przeszkoda zaburzająca jego krążenie, płyn mózgowo-rdzeniowy zaczyna się gromadzić w komorach mózgu. Ten proces skutkuje rozwojem bardzo niebezpiecznego dla zdrowia wodogłowia. Wodogłowie może mieć naprawdę różne podłoże. Choroba ta może rozwijać się praktycznie w każdym wieku, od życia płodowego po wiek starczy, i miewa złożoną patogenezę. Wśród najczęstszych przyczyn wodogłowia zwykle wskazuje się: wodogłowie wrodzone – jego rozwój nie jest do końca jasny, choć mogą za nie odpowiadać stenoza wodociągu mózgu (zbyt wąskie połączenie między kolejnymi komorami mózgowymi), wady cewy nerwowej, przepuklina mózgowo-rdzeniowa, malformacja Arnolda-Chiariego, zespół Dandy'ego-Walkera czy torbiele pajęczynówkowe; krwotoki wewnątrzczaszkowe – krzepnąca krew może trwale lub na jakiś czas uniemożliwić swobodny przepływ płynu mózgowo-rdzeniowego; zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zwłaszcza ropne – w wyniku infekcji błony śluzowej mózgu pojawia się jej obrzęk, który blokuje odpływ płynu; rozwijające się nowotwory i guzy mózgu – powiększając się, naciskają z coraz większą siłą na tkankę mózgową, przez co odpływ płynu mózgowo-rdzeniowego jest znacznie utrudniony; wady genetyczne – choć to najrzadsza przyczyna rozwoju wodogłowia. Przeczytaj też: Guzy mózgu – objawy, diagnoza, nowoczesna terapia Urazy głowy u dzieci. Nie lekceważ tych objawów Z uwagi na genezę schorzenia wodogłowie można określić jako komunikujące lub niekomunikujące (obstrukcyjne), przy czym zarówno jeden, jak i drugi typ mogą mieć charakter nabyty lub wrodzony. Wodogłowie komunikujące wiąże się z zaburzeniami reabsorpcji płynu mózgowo-rdzeniowego, które nie są związane z pojawieniem się przeszkody blokującej jego przepływ w układzie komorowym. Ten typ pojawia się zwykle w następstwie infekcji lub innych dolegliwości neurologicznych. Wodogłowie niekomunikujące (lub obstrukcyjne) natomiast ma związek z pojawieniem się przeszkody – obstrukcji – w krążeniu płynu mózgowo-rdzeniowego. Zwykle jest wynikiem wrodzonych malformacji lub nabytych chorób i schorzeń, takich jak nowotwór czy guz mózgu. Istnieją także inne, szczególne typy wodogłowia o specyficznej charakterystyce, takie jak: Wodogłowie normotensyjne. To swoisty typ wodogłowia komunikującego – mamy w nim do czynienia z powiększeniem komór mózgu, ale bez znacznego wzrostu ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego. Zwykle wiąże się ono ze zmianą elastyczności komór i zwiększeniem lepkości płynu mózgowo-rdzeniowego. Wodogłowie normotensyjne jest trudne do wykrycia – by je zdiagnozować, konieczny jest ciągły pomiar ciśnienia płynu przez co najmniej 24 godziny. Wodogłowie ex vacuo („z niczego”). Przy tym schorzeniu układ komorowy poszerza się wtórnie do zaniku miąższu mózgu. Inaczej niż pozostałe typy wodogłowia, wodogłowie ex vacuo wiąże się tylko z kompensującym powiększeniem komór mózgu i nie jest spowodowane wzrostem ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego. Ten rodzaj wodogłowia może być skutkiem atrofii mózgu (np. związanej z demencją) lub pourazowego uszkodzenia mózgu, ale może też wynikać z niektórych zaburzeń psychiatrycznych, np. ze schizofrenii. Wodogłowie usznopochodne. To bardzo rzadkie powikłanie ostrego zapalenia ucha środkowego. Wodogłowie u noworodka i niemowlęcia, ze względu na ich wciąż nie do końca ukształtowaną budowę anatomiczną i inne podłoże schorzenia, objawia się inaczej niż wodogłowie u dorosłych i u starszych dzieci. Kości czaszki u maluszków nie są ze sobą ściśle powiązane – wodogłowie u niemowląt będzie więc powodowało: powiększenie obwodu głowy; napięcie i uwypuklenie ciemienia; poszerzenie stawów czaszki; poszerzenie żył skóry głowy; zespół Parinauda – ciągłe skierowanie wzroku w dół, nawet przy patrzeniu w górę (nazywany też „objawem zachodzącego słońca”); rozdrażnienie. Co ważne, wodogłowie można rozpoznać już w życiu płodowym dziecka: podczas badania USG w 20. tygodniu ciąży. Dlatego w trakcie ciąży tak ważne są regularne wizyty u ginekologa. Wodogłowie towarzyszy 9 na 10 przypadków przepukliny oponowo-rdzeniowej. Po porodzie ważne jest stałe monitorowanie dziecka pod kątem możliwości pojawienia się wodogłowia. Objawy wodogłowia mogą bowiem pojawić się na każdym etapie niemowlęctwa. By móc szybko i skutecznie wykryć to schorzenie, wykonuje się szereg pomiarów, takich jak regularny pomiar obwodu głowy niemowlęcia, szerokości szwów czaszki czy napięcia ciemienia. Monitoruje się także rozwój psychoruchowy dziecka. Przeczytaj też: Choroby wykrywane w łonie matki – diagnostyka i wskazane badania prenatalne U starszych dzieci, u których czaszka jest już uformowana, zwiastujące wodogłowie objawy to między innymi: wymioty; silne bóle głowy; nadmierna senność; zmiany w wyglądzie twarzy, a także w osobowości, charakterze, zachowaniach itd.; zez zbieżny; problemy z koordynacją ruchową i chodzeniem oraz ograniczona ruchowość; spowolniony wzrost. Nieleczone wodogłowie u dzieci może powodować trwałe uszkodzenia mózgu, hamując właściwy rozwój ich zdolności intelektualnych oraz zachowań. Jeśli więc zaobserwujesz u swojego dziecka któreś z niepokojących objawów, jak najszybciej skonsultuj się z lekarzem, by podjąć odpowiednie leczenie. Wodogłowie u dorosłych jest znacznie trudniejsze do wykrycia – objawy nie wskazują bowiem jednoznacznie na to schorzenie. Jego zwiastunami, wiążącymi się z wzrostem ciśnienia śródczaszkowego, mogą być bóle głowy, wymioty, nudności, tarcza zastoinowa, somnolencja lub nawet śpiączka. W przypadku wodogłowia normotensyjnego natomiast mówi się o tak zwanej triadzie objawów Hakima, do których zaliczamy: otępienie; ataksję; nietrzymanie moczu. Często towarzyszą jej inne specyficzne objawy neurologiczne, zwłaszcza porażenie nerwu odwodzącego czy wspomniany już zespół Parinauda. Dowiedz się więcej: Czym jest objaw zachodzącego słońca? Opinie lekarzy są jednoznaczne: wodogłowie u dorosłych często jest stanem bezpośrednio zagrażający życiu chorego. Nie należy więc zwlekać z leczeniem ani go zaniechać. Liczne niepokojące objawy towarzyszące tej chorobie powinny bezzwłocznie nakłonić nas do wizyty w szpitalu. Jak leczy się wodogłowie? Zazwyczaj konieczne okazuje się leczenie operacyjne. By umożliwić odpływ produkowanego w nadmiarze płynu mózgowo-rdzeniowego, do układu komorowego wszczepiona może zostać zastawka komorowo-otrzewnowa, a właściwie o specjalny cewnik z systemem silikonowych rurek z taką zastawką. Przekierowuje ona nadmiar płynu do jamy otrzewnej lub do krwioobiegu. Istnieją różne modele takiej zastawki – właściwy jej typ wybiera neurochirurg w zależności od potrzeb pacjenta. Dzieci ze sztuczną przetoką są w stanie funkcjonować normalnie, jak ich rówieśnicy. Konieczne jest jednak stałe monitorowanie działania przetoki i szybkie konsultowanie z lekarzem ewentualnych niepokojących objawów, które mogłyby świadczyć o potencjalnych problemach z zastawką. Możliwa jest także regulacja cyrkulacji płynu mózgowo-rdzeniowego w inny sposób. Czasem wykonuje się zabieg endoskopowej wentrikulostomii trzeciej komory mózgu. Co to oznacza? Techniką endoskopową wykonywany jest otwór (stomia) w dnie trzeciej komory mózgowej, który kreuje drogę ujścia dla płynu mózgowo-rdzeniowego. To dość skuteczny sposób leczenia pacjentów z wodogłowiem niekomunikującym. Jeśli przyczyną wodogłowia jest inna choroba, np. zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych czy guz mózgu, wyleczenie choroby podstawowej zwykle powoduje jednocześnie wyleczenie wodogłowia. Treści z serwisu mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie. Wodogłowie – przyczyny, rodzaje, leczenie Płyn mózgowo-rdzeniowy pełni funkcję ochronną mózgu i rdzenia kręgowego oraz dostarcza mózgowi substancji odżywczych. Jego nadmiar jest zwykle wchłaniany przez krew i odprowadzany z komór mózgowych. Dopóki ten proces funkcjonuje prawidłowo, ilość płynu mózgowo-rdzeniowego jest optymalna. Do wodogłowia dochodzi, gdy proces resorpcji zastanie zakłócony, albo odpływ płynu blokuje jakaś fizyczna przeszkoda w mózgu. Wodogłowie może być wrodzone lub nabyte. Wodogłowie wrodzone zdarza się w wyniku wad rozwojowych płodu, takich jak: wady cewy nerwowej lub przewężenia tzw. wodociągu mózgu. Wodociąg mózgu (wodociąg Sylwiusza) to kanał, znajdujący się w śródmózgowiu, wypełniony płynem mózgowo-rdzeniowym. Do wodogłowia wrodzonego może też dojść na skutek wystąpienia tzw. zespołu Arnolda-Chiariego (przemieszczenie się tyłomózgowia do kanału kręgowego), zespołu Dandy'ego-Walkera (zespół wad wrodzonych tyłomózgowia). Wodogłowie wrodzone, rozwijające się jeszcze w okresie płodowym, zaburza rozwój mózgu dziecka oraz ośrodkowego układu nerwowego. Często dochodzi do obumarcia płodu lub do urodzenia się dziecka z ciężkimi wadami rozwojowymi. Wodogłowie nabyte natomiast może być spowodowane przez następujące czynniki: Wodogłowie u niemowląt objawia się powiększeniem obwodu głowy, która nabiera charakterystycznego kształtu gruszki. Ciemiączka zostają uwypuklone, a szwy czaszkowe poszerzają się. Choroba powoduje zahamowanie rozwoju dziecka, zmiany zanikowe w mózgu, upośledzenie słuchu i wzroku, niedowład rąk i nóg, a także rozwój padaczki, czy też wtórny zanik nerwów czaszkowych. W pewnym stopniu zaburzony jest także rozwój intelektualny dziecka. Rozwijające się wodogłowie zagraża życiu dziecka. Objawy wodogłowia u osób starszych to bóle głowy, diplopia, czyli podwójne widzenie, a także zaburzenia równowagi, zmiany osobowości, nietrzymanie moczu oraz otępienie umysłowe. Ze względu na przyczynę schorzenia wyróżnia się dwa główne typy wodogłowia: komunikujące oraz niekomunikujące. Podział obejmuje zarówno wodogłowie wrodzone, jak i nabyte. – Wodogłowie komunikujące (nieobstrukcyjne) Do tego typu wodogłowia dochodzi, gdy następuje nadmierne wydzielanie płynu mózgowo-rdzeniowego, przy jednoczesnym zahamowaniu resorpcji. Uważa się, że przyczyną może być uszkodzenie ziarnistości pajęczynówki, czyli rodzaju wypustek opony mózgowej, wnikających do naczyń żylnych. To tam zachodzi proces wchłaniania płynu mózgowo-rdzeniowego do krwioobiegu. – Wodogłowie niekomunikujące (obturacyjne) Powstaje na skutek zablokowania przepływu płynu mózgowo-rdzeniowego, co zdarza się przy zakrzepicy lub w przypadku rozwoju guza w mózgu. U płodu wodogłowie diagnozowane jest w trakcie badania USG. Wodogłowie u noworodków rozpoznaje się w trakcie badania fizykalnego po powiększeniu obwodu głowy i rozejściu się szwów czaszki, nietypowym kształcie ciemiączek i wydatnych guzach czołowych. Zazwyczaj też na skórze dziecka wyraźnie zaznaczają się niebieskie żyły. Ważnym symptomem jest tzw. objaw Parinouda (objaw “zachodzącego słońca”), gdy gałki oczne dziecka są porażone i skierowanie w dół. Wodogłowie u małych dzieci rozpoznaje się na podstawie takich symptomów jak: powiększający się obwód czaszki, nasilające się bóle głowy, rozdrażnienie, zaburzenia widzenia, nudności i wymioty. Rozwój psychoruchowy dziecka zostaje zahamowany i pojawiają się zaburzenia świadomości. Dziecko może też być nadmierne senne i ospałe. Wykonuje się ponadto szereg badań, takich jak: USG przezczaszkowe u noworodków, tomografię komputerową, rezonans magnetyczny mózgu, cysternografię, badanie płynu mózgowo-rdzeniowego, badanie dna oka i inne. Wodogłowie może być leczone jeszcze w łonie matki przez wykonanie operacji wszczepienia zastawki komorowo-owodniowej. Niewielkie zmiany u małego dziecka czasem same się cofają. W większości przypadków jednak niezbędna jest operacja chirurgiczna. W trakcie operacji wstawia się specjalny dren (zastawkę), który ma odprowadzić nadmiar płynu mózgowo-rdzeniowego z komór mózgu do jamy otrzewnej, gdzie zostaje wchłonięty. Drugą metodą leczenia wodogłowia jest endoskopowa wertykulostomia komory trzeciej, czyli utworzenie przetoki, która odprowadza nadmiar płynu z komory III mózgu. Inna metoda leczenia polega na założeniu drenów zewnętrznych lub wszczepieniu specjalnego zbiornika (tzw. zbiornik Rickhama). Piszę do Was bo miałam przypadek stwierdzenia na USG w 28 tygodniu ciąży niewielką verticulomegallię 12,31mm... Informacja szokująca i skierowanie na szybką diagnostykę prenatalną do szpitala... Cała noc nieprzespana! Wszystkie fora przeczytane i żadnej konkretnej odpowiedzi co dalej... Nazajutrz wizyta w szpitalu i badanie przez trzech lekarzy gdzie stwierdzono, rozmiar 10,52mm... Diagnoza i zalecenia lekarzy była taka żeby się nie martwić bo akurat dziecko jest w takim okresie rozwoju i wszystko powinno się wyrównać z czasem... Zlecono badania na cytomegalię, prawowirus oraz toksoplazmozę z krwi... podobno możliwe przyczyny powiększenia... powiększenie może również wystąpić jako powikłania po przebytej infekcji górnych dróg oddechowych w ciąży... wszystkie badania wyszły podręcznikowe... Obecnie jesteśmy po badaniach w 34 tygodniu... wszystko bardzo dobrze... Córeczka ma prawidłowe parametry, a o w/w powiększeniu nie ma śladu... wartości 6,5mm... Obiecałam sobie, że jak się wszystko pozytywnie wyjaśni napiszę kilka słów o tym jak to było w naszym przypadku, aby uspokoić wszystkie pary które dostały podobną diagnozę i siłą rzeczy są załamane. Będzie dobrze... kwestia zmiany lekarza i już inny wynik bo wiele zależy od sprzętu i umiejętności lekarza. Normy przyjęte są bardzo zaniżone ponieważ po przekroczeniu 15 mm można podejrzewać prawdziwą wadę, a i to nie jest regułą. Trzymam kciuki, aby dzidziusie rodziły się zdrowiutkie... Pozdrowienia

poszerzenie komory bocznej mózgu przyczyny