Płatność bezgotówkowa polega na elektronicznym transferze środków pieniężnych między dwoma kontami bankowymi. Istnieją następujące sposoby zapłaty bezgotówkowej: płatność plastikową kartą płatniczą – pozwala płacić zbliżeniowo lub po podaniu kodu PIN (do przyjęcia takiej płatności konieczny jest terminal) Umowa pożyczki jest czynnością konsensualną, dochodzi do skutku poprzez porozumienie stron. Samo wydanie przedmiotu stanowi już tylko samo wykonanie umowy. Ponadto umowa ta jest umową dwustronną - z jednej strony pożyczkodawca zobowiązuje się do przeniesienia własności przedmiotu pożyczki, po drugiej stronie pojawia się zaś zobowiązanie pożyczkobiorcy do zwrotu, czyli do PK !ú 2É E [Content_Types].xml ¢ ( ´–MOã0 †ï+ñ "_QâÂa…VM9ð!qa‘(Ú³kOZ‹øC è¿g’´Ù–-u—ÒK¤Äž÷}öŒ3¼|3uö µ³%;+ , + ÒvZ²§ñm~Á2ŒÂ*Q; %[²ËÑÉ áxá 3Š¶X²YŒþ ç(g` ΃¥‘Ê #"½†)÷B>‹)ðóÁà'—ÎF°1 ¯¡ ó:f7oô¹# P#Ë®º‰ WÉ„÷µ–" ) ±êƒK¾t((² ƒ3íñ”0 ßêÐŒ|n°ŒûM© ZAö B¼ †0ø« Š+'ç†ÖPì Podatek od umowy o dzieło wynosi 18%. Za podstawę przyjmuje się kwotę brutto pomniejszoną o koszty uzyskania przychodu (20% lub 50%). Jeśli w umowie masz zapisane wynagrodzenie 1000 zł brutto, to: najpierw od tej kwoty odejmujesz 20% [ = 800 zł] wynik mnożysz przez 18% [ = 144 zł] następnie odejmujesz go od kwoty brutto [1000 zł− Skutki zawarcia umowy bez wymaganej zgody małżonka. Art. 36 § 4 K.r.o. wprost podaje, że jednostronna czynność prawna dokonana bez wymaganej zgody drugiego małżonka jest nieważna. Możemy zatem wskazać, że podstawowym i najważniejszym skutkiem zawarcia umowy bez zgody drugiego małżonka jest jej nieważność. Pomimo tego, że w lirik maula ya sholli wasallim daiman abada nurul musthofa. Publikacja: 2020-11-30 Aktualizacja: 2022-01-05 Marcin Sądej Umowa-zlecenie jest klasycznym przykładem umowy cywilnoprawnej. Należy pamiętać, że choć w typowych warunkach stronami takiej umowy są osoba fizyczna oraz przedsiębiorca, to jednak nic nie stoi na przeszkodzie, aby umowa-zlecenie została zawarta pomiędzy dwiema osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej. W związku z tym faktem warto zastanowić się, jak kształtują się obowiązki względem ZUS w przypadku zawarcia umowy-zlecenia pomiędzy osobami fizycznymi. Istotne elementy umowy-zlecenia Na wstępie wskażmy na kilka istotnych elementów dotyczących umowy-zlecenia. Jak już zaznaczyliśmy na początku, taka umowa jest klasycznym przykładem umowy cywilnoprawnej, w związku z czym przepisów dotyczących konstrukcji umowy-zlecenia należy poszukiwać w Kodeksie cywilnym ( Zgodnie z art. 734 – przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie. Natomiast w myśl art. 735 – jeżeli ani z umowy, ani z okoliczności nie wynika, że przyjmujący zlecenie zobowiązał się wykonać je bez wynagrodzenia, za wykonanie zlecenia należy się wynagrodzenie. Jeżeli nie ma obowiązującej taryfy, a nie umówiono się o wysokość wynagrodzenia, należy się wynagrodzenie odpowiadające wykonanej pracy. Wskażmy także na treść art. 744 który podaje, że w razie odpłatnego zlecenia wynagrodzenie należy się przyjmującemu dopiero po wykonaniu zlecenia, chyba że co innego wynika z umowy lub z przepisów szczególnych. WAŻNE! Wśród elementów istotnych umowy zlecenia można wskazać na jej odpłatność. Zleceniobiorcy za wykonane zlecenie należy się odpowiednie wynagrodzenie. Czy osoby fizyczne mogą zawierać między sobą umowy zlecenia? Analiza treści zapisów Kodeksu cywilnego wskazuje, że nie ma ograniczeń co do zakresu podmiotowego stron umowy zlecenia. Nie obserwujemy żadnej normy, która jednoznacznie wskazywałaby, iż umowa zlecenie dochodzi do skutku wyłącznie w przypadku, gdy jednym z podmiotów zawierających jest przedsiębiorca. W rezultacie nic nie stoi na przeszkodzie, aby dwie osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej zawarły pomiędzy sobą ważną i skuteczną umowę-zlecenie. Umowa-zlecenie a obowiązki względem ZUS Przechodząc do kwestii związanych z obowiązkami względem ZUS, należy odnieść się do regulacji ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Tam też w art. 6 ust. 1 pkt 4 możemy przeczytać, że obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym podlegają osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są osobami wykonującymi pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, zwanymi dalej „zleceniobiorcami” oraz osobami z nimi współpracującymi. Jak zatem widać, zasadniczo umowa zlecenia jest więc podstawą do naliczania składek na ubezpieczenie społeczne. Bezwzględny obowiązek odprowadzenia składek ZUS powstanie wobec tych zleceniobiorców, którzy nie podlegają żadnemu innemu tytułowi do ubezpieczeń. Natomiast nieco inaczej będzie przedstawiała się sytuacja osób osiągających wynagrodzenie również z innego tytułu. W takim przypadku będzie dochodziło do zbiegu tytułów ubezpieczenia. Przykładowo, jeżeli zleceniobiorcą jest osoba, która pracuje na umowę o pracę, to będzie ona obligatoryjnie objęta ubezpieczeniem społecznym z tytułu umowy o pracę, natomiast z tytułu zawartej umowy zlecenia – jedynie dobrowolnie na własny wniosek w tej sprawie. Warto również dodać, że na podstawie art. 6 ust. 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych osoby wykonujące pracę na podstawie umowy-zlecenia nie podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym, jeżeli są uczniami szkół ponadpodstawowych lub studentami, do ukończenia 26 lat. WAŻNE! Umowa-zlecenie jest tytułem do objęcia zleceniobiorcę ubezpieczeniem społecznym ZUS. Wyjątek w tym zakresie dotyczy jedynie osób będących uczniami szkół ponadpodstawowych lub studentami, do ukończenia 26 lat. Przepisy ustawy nie różnicują sytuacji zleceniobiorców pod względem tego, czy umowa została zawarta z przedsiębiorcą, czy z inną osobą fizyczną. W obu przypadkach sytuacja zleceniobiorcy jest analogiczna. Kto opłaca ZUS przy umowie zlecenia pomiędzy osobami fizycznymi? Jak wskazuje art. 36 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych – każda osoba objęta obowiązkowo ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi podlega zgłoszeniu do ubezpieczeń społecznych. Natomiast w myśl art. 36 ust. 2 ww. ustawy obowiązek zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych osób określonych w art. 6 ust. 1 pkt 1-4, 6-9b, 11, 12, 19-22, ust. 2, 2a i 2d, duchownych będących członkami zakonów lub klasztorów oraz osób współpracujących, o których mowa w art. 8 ust. 11, należy do płatnika składek. Jak zatem widać, w przypadku osób wykonujących pracę na podstawie umowy-zlecenia (art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy) podmiotem zobowiązanym do zgłoszenia do ZUS jest płatnik, a nie ubezpieczony. W związku z tym pojawia się pytanie, czy takie same obowiązki dotyczą zleceniodawcy będącego osobą fizyczną. W celu wyjaśnienia tej wątpliwości należy sięgnąć do definicji płatnika zawartej w art. 4 pkt 2 lit. a) ustawy, gdzie możemy przeczytać, że płatnikiem składek jest pracodawca w stosunku do pracowników i osób odbywających służbę zastępczą oraz jednostka organizacyjna lub osoba fizyczna pozostająca z inną osobą fizyczną w stosunku prawnym uzasadniającym objęcie tej osoby ubezpieczeniami społecznymi, w tym z tytułu przebywania na urlopie wychowawczym albo pobierania zasiłku macierzyńskiego, z wyłączeniem osób, którym zasiłek macierzyński wypłaca Zakład. W interesującym nas zakresie kluczowy jest fragment: „osoba fizyczna pozostająca z inną osobą fizyczną w stosunku prawnym uzasadniającym objęcie tej osoby ubezpieczeniami społecznymi”. Fragment ten ewidentnie odnosi się do sytuacji zawarcia umowy-zlecenia pomiędzy osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej. WAŻNE! W przypadku zawarcia umowy-zlecenia między osobami fizycznymi na zleceniodawcy ciążą obowiązkowi związane ze zgłoszeniem zleceniobiorcy do ubezpieczenia społecznego ZUS. Bez znaczenia pozostaje tu okoliczność, iż zleceniodawca nie prowadzi działalności gospodarczej. Powinność ta, w świetle obowiązujących przepisów, obejmuje również prywatne osoby fizyczne zlecające w ramach umowy określone czynności. Wskażmy, że osoba fizyczna będąca zleceniodawcą nie pełni roli płatnika podatku. Nie jest zatem zobligowana do odprowadzania zaliczek na podatek za zleceniobiorcę. W takim przypadku całość podatku rozlicza zleceniobiorca samodzielnie w zeznaniu rocznym. Inaczej natomiast prezentuje się kwestia obowiązków względem ZUS. W tych okolicznościach zleceniodawca, będący osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej, jest kwalifikowany jako płatnik, co oznacza, że ma obowiązek zgłoszenia do ubezpieczenia społecznego zleceniobiorcy i opłacenia składki ZUS. Nie trzeba wyjaśniać, że takie rozwiązanie znacznie komplikuje relacje pomiędzy osobami fizycznymi. Zasadniczo bowiem osoba, która chce zlecić wykonanie prostych czynności, nie będzie chciała nakładać na siebie dodatkowych obowiązków formalnych względem ZUS. Taki kształt przepisów należy ocenić zdecydowanie negatywnie. Natomiast osoby fizyczne przed zawarciem jakiejkolwiek umowy cywilnoprawnej powinny skonsultować tą kwestię z profesjonalnym doradcą. Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej ▼▼▼ W niepewnej sytuacji związanej z planowaną ustawą o frankowiczach, zakładającą znaczne obciążenie finansowe banków, niewykluczone, że jednym ze skutków będzie zaostrzenie przez nie warunków udzielania kredytów. Niewykluczone, że coraz częściej to osoby fizyczne będą zaciągać i udzielać sobie nawzajem pożyczek, także na dłuższe okresy oraz z wynagrodzeniem dla pożyczkodawcy w postaci odsetek. Dla osób przypartych do muru, potrzebujących pieniędzy natychmiast, ważny jest komfort zaufania. Pożyczki udzielane w gronie najbliższej rodziny zwykle nie wymagają żadnych formalności. W innych wypadkach, bez względu na prywatne relacje łączące strony umowy pożyczki, warto wiedzieć, o czym należy pamiętać i jakie elementy umowy trzeba uzgodnić, żeby nie było potem nieporozumień dotyczących np. wysokości odsetek czy rat, a także terminu spłaty. ZABEZPIECZ SIĘ PRZED KŁOPOTAMI I ŚCIĄGNIĘCIEM DŁUGU Zawierając umowę pożyczki z osobą znajomą, najczęściej w ogóle nie zakładamy, że coś może pójść inaczej, niż się umówiliśmy. Z tego powodu najczęstszą formą pożyczki jest umowa ustna. Wprawdzie jest to umowa wiążąca obie strony, ale może się zdarzyć, że będziemy zmuszeni do dochodzenia swoich racji przed sądem, a wtedy to umowa pisemna daje nam znacznie większą szansę na wyegzekwowanie zwrotu kwoty, którą pożyczyliśmy. Wybranie pisemnej formy umowy pozwala też jasno, w sposób niebudzący wątpliwości ustalić warunki pożyczki, unikając nieporozumień. 1. Pisemna umowa pożyczki, podpisana przez obie strony, jest dokumentem, który w razie sporu prawnego można przedstawić w sądzie jako dowód nie tylko na to, że zobowiązanie w ogóle istnieje, ale i na to, na jakich zawarto je warunkach. 2. Samo pokwitowanie odebrania pieniędzy może zostać potraktowane przez sąd jako wystarczający dowód, że umowa pożyczki została zawarta, dlatego przekazując pożyczkobiorcy pieniądze, warto wziąć od niego pokwitowanie i je zachować. 3. Roszczenie pożyczkobiorcy, któremu pożyczkodawca nie wydaje przedmiotu umowy (pieniędzy lub rzeczy oznaczonych co do gatunku), przedawnia się z upływem sześciu miesięcy od chwili, gdy przedmiot miał być wydany. 4. W przypadku kiedy termin zwrotu udzielonej pożyczki nie jest określony w umowie, a dający pożyczkę wypowie umowę, dłużnik ma od momentu wypowiedzenia 6-tygodniowy termin na zwrot pożyczki. 5. Pożyczkodawca, który w razie opóźnionych płatności chciałby pobierać kary od pożyczkobiorcy, a w przypadku wstąpienia na drogę sądową przeciwko niemu chciałby otrzymywać zwrot kosztów postępowań prawnych, musi wyraźnie zapisać w umowie, że takie będą konsekwencje nieterminowego wywiązywania się ze spłat przez pożyczkobiorcę. 6. Należy zdawać sobie sprawę, że wprawdzie dzięki prawidłowo sporządzonej umowie pożyczki można w razie sporu prawnego uzyskać korzystne rozstrzygnięcie sądu, ale może to nie być wystarczające dla odzyskania pieniędzy. 7. Gwarancję odzyskania pożyczki daje zabezpieczenie na własności należącej do pożyczkobiorcy. Wówczas, jeśli nie następuje spłata pożyczki, pożyczkodawca nabywa prawa do tej własności. 8. W razie braku spłaty zadłużenia, zabezpieczenie daje prawo do przejęcia własności (np. domu, samochodu, komputera) pożyczkobiorcy przez pożyczkodawcę – pod warunkiem, że wcześniej te rzeczy nie stały się przedmiotem zabezpieczenia dla kogoś innego. 9. Przelewając pieniądze na konto pożyczkobiorcy, należy zachować dowód przelewu, ponieważ przed sądem stanowi on dowód na zawarcie pożyczki. Wypłacając pieniądze gotówką, należy to robić w obecności świadka w taki sposób, żeby miał on pewność do co kwoty wypłaconej pożyczki. 10. W przypadku odpłatnej formy udzielenia pożyczki wszystkie ustalenia co do oprocentowania (stawka stała lub zmienna), pobierania odsetek umownych i ustawowych, czy dotyczące terminów spłacania odsetek i terminu zwrotu całości pożyczki, powinny być jasno sformułowane w samej umowie lub w formie dołączonego do niej harmonogramu spłaty pożyczki. JAK WYPEŁNIĆ BEZ BŁĘDÓW UMOWĘ POŻYCZKI Dobra umowa zawarta w formie pisemnej między pożyczkodawcą a pożyczkobiorcą nie powinna zakładać, że skoro strony umowy się znają, wykonywanie jej pójdzie idealnie. Przeciwnie, umowa jest tym lepsza, im więcej w niej zapisów zabezpieczających obie strony na wypadek, gdy pojawią się jakiekolwiek problemy. Należy uwzględnić te sprawy, które uproszczą lub zażegnają typowe spory, pojawiające się między stronami przy zawieraniu tego typu umów. W dobrej umowie nie chodzi o danie wyrazu zaufania. Przeciwnie, powinna nieufnie uprzedzać ewentualne kłopoty, dając jasną odpowiedź na przyszłe wątpliwości. ◗ Data umowy jest ważna ze względu na dalsze ustalenia dotyczące terminów spłaty, ale także dla celów podatkowych. ◗ Jasne określenie stron umowy jest bardzo ważne, ponieważ umowy, w których strony kontraktu nie zostały określone prawidłowo, mogą się okazać nieważne. ◗ W umowie należy jasno wskazać, że chodzi o pożyczkę. Na początku umowy powinny się pojawić zwroty „pożyczka" lub „obietnica udzielenia pożyczki", ponieważ z definicji prawnej tych zwrotów wynika zobowiązanie pożyczkobiorcy wobec pożyczkodawcy. Dzięki temu uniknie się też wątpliwości, czy transakcja jest pożyczką, czy darowizną. ◗ Istotne jest dokładne wskazanie, w jaki sposób udzielona pożyczka zostanie spłacona, żeby uniknąć nieporozumień co do tego, czy jest, czy nie jest spłacana prawidłowo i czy pożyczkobiorca zalega, czy też nie zalega ze UWAGA!SZKODA Z POWODU WADY Umowa pożyczki dotyczy pieniędzy, ale również rzeczy, oznaczonych co do gatunku. Można więc pożyczyć mąkę, cement, ziarno itp. Zdarza się, że pożyczone rzeczy mają wadę. Ziarno może być np. spleśniałe, a cement zanieczyszczony. Do naprawienia szkody, która wynikła z tego, że rzeczy otrzymane przez pożyczkobiorcę miały wady, zobowiązany jest pożyczkodawca, chyba że strony w umowie zmieniły zasady tej odpowiedzialności lub ją wyłączyły. ◗ Jeśli zabezpieczenie zostaje ustalone na nieruchomości, podanie numeru księgi wieczystej umożliwi pożyczkodawcy sprawdzenie, czy na nieruchomości nie ustalono także innych zabezpieczeń. ◗ Zobowiązanie pożyczkobiorcy do udostępnienia dokumentów obrazujących jego sytuację finansową jest istotne w związku z uprawnieniem pożyczkodawcy do odstąpienia od umowy oraz odmowy wydania przedmiotu pożyczki, jeżeli jej zwrot okaże się wątpliwy z powodu złego stanu majątkowego pożyczkobiorcy. ◗ Zobowiązanie pożyczkobiorcy do udostępnienia dokumentów obrazujących jego sytuację finansową jest istotne w związku z uprawnieniem pożyczkodawcy do odstąpienia od umowy oraz odmowy wydania przedmiotu pożyczki, jeżeli jej zwrot okaże się wątpliwy z powodu złego stanu majątkowego pożyczkobiorcy. ◗ Termin wypowiedzenia umowy przez pożyczkodawcę nie jest ustawowy. Ponieważ ustalają go strony, powinien być jasno wskazany w umowie pożyczki. ◗ W przypadku pisemnej umowy pożyczki na wypadek ewentualnych wątpliwości, czy umowa nadal obowiązuje w ustalonej formie, warto zaznaczyć, że również zmiany umowy wymagają formy pisemnej dla swojej ważności. ◗ Aby przyszłe spory prawne toczyły się w jednym sądzie, a nie w dwóch (sądzie właściwym ze względu na miejsce zamieszkania pożyczkobiorcy i sądzie właściwym ze względu na miejsce zamieszkania pożyczkodawcy), dobrze jest od razu umówić się, który z sądów będzie orzekał w spornych sprawach dotyczących umowy. ◗ Do ważności umowy niezbędne są podpisy obu stron. Podpisując umowę własnoręcznie, pożyczkodawca i pożyczkobiorca zobowiązują się do przestrzegania UWAGA! W przypadku pożyczek oprocentowanych w umowie pożyczki należy precyzyjnie określić, o jaką stawkę oprocentowania chodzi. Stawka stała oznacza, że niezależnie od stóp procentowych, po jakich banki pożyczają sobie nawzajem pieniądze, pożyczkobiorca będzie płacił pożyczkodawcy stałą, umówioną kwotę. Jeśli stawka ma być zmienna, umowa powinna określić sposób jej obliczania. Ustalając taką stawkę, można np. wziąć pod uwagę wysokość oprocentowania kredytów na polskim rynku międzybankowym (WIBOR), ustalaną każdego dnia roboczego o godz. 10 RZECZY, KTÓRE WARTO WIEDZIEĆ O UMOWIE POŻYCZKI Umowa pożyczki wydaje się prosta. Wiadomo, kto komu jej udziela, a kto ją bierze. O tym, jak ważne jest zawarcie umowy pisemnej, a w niej uwzględnienie wielu istotnych szczegółów, strony umowy, które zlekceważyły ten aspekt, przekonują się zazwyczaj dopiero wtedy, kiedy wynika jakiś spór prawny dotyczący pożyczki. Zawarcie umowy z uwzględnieniem i zapisaniem istotnych spraw nie tylko bardzo ułatwia dochodzenie wydania kwoty pożyczki czy jej zwrotu. Jest też nieocenioną pomocą przy pojawieniu się jakichkolwiek wątpliwości dotyczących np. wysokości wynagrodzenia pożyczkodawcy, terminu i formy spłaty i warunków wypowiedzenia umowy. 1. Dając pożyczkę, zobowiązujemy się przenieść na własność biorącego określoną kwotę pieniędzy (także rzeczy oznaczonych co do gatunku), a biorąc pożyczkę, zobowiązujemy się zwrócić tę samą kwotę pieniędzy (rzeczy tego samego gatunku i jakości). 2. Odstąpienie od umowy może zostać wykonane w dowolnej formie, chyba że umowę zawarto w formie pisemnej. Wtedy rezygnacja również musi mieć formę pisemną 3. Pożyczka może zostać zawarta w formie ustnej. Jeśli jednak przedmiotem pożyczki jest kwota przekraczająca 500 złotych, dla celów dowodowych powinno się ją zawrzeć na piśmie. 4. Nawet jeśli pożyczka zostanie udzielona w obcej walucie, zaciągający pożyczkę może ją oddać w walucie polskiej, chyba że spełnienie świadczenia w walucie obcej zastrzega: umowa, ustawa lub orzeczenie sądowe. 5. Umowa pożyczki może być odpłatna, a wtedy dający pożyczkę powinien zastrzec wynagrodzenie za korzystanie z pieniędzy w postaci odsetek. Może też być nieodpłatna, czyli grzecznościowa. 6. Aby pożyczka została zawarta, wystarczy zgodne oświadczenie stron – samo porozumienie, bez wydawania pieniędzy lub rzeczy. Umowa może być zawarta w sposób dorozumiany, co znaczy, że wola osoby dokonującej czynności prawnej może być wyrażona przez każde takie zachowanie, dzięki któremu będzie zrozumiała. 7. Pożyczkodawca może odstąpić od umowy oraz odmówić wydania przedmiotu pożyczki, jeżeli jej zwrot jest wątpliwy z powodu złego stanu majątkowego drugiej strony. Do odstąpienia wystarczy, że zwrot jest niedostatecznie prawdopodobny. 8. Dający pożyczkę nie może odstąpić od umowy z wyżej wymienionego powodu, jeśli w chwili zawarcia umowy wiedział o złym stanie majątkowym drugiej strony lub z łatwością mógł się o tym dowiedzieć. 9. Wypowiedzenie umowy przysługuje nie tylko pożyczkodawcy, ale i pożyczkobiorcy. Strony mogą umówić się co do trybu wypowiedzenia – np. że będzie to tryb natychmiastowy lub że wypowiedzenie będzie skuteczne po tygodniu. 10. Warto pamiętać, że w umowie należy zamieścić informacje o dacie oraz miejscu jej zawarcia. Nie można sporządzać umów pożyczki z datą wsteczną. PCC OD UMOWY Podatkowi podlega sama umowa pożyczki, jako czynność cywilnoprawna. Po zawarciu umowy strony powinny zapłacić podatek od czynności cywilnoprawnych (stawka ustawowa to 2 procent) ◗ Pożyczkodawca otrzymujący odsetki w związku z udzieleniem pożyczki (przychód z kapitałów pieniężnych) płaci zryczałtowany podatek dochodowy (19 proc.). Dochód stanowią odsetki od pożyczki. Pożyczka nieoprocentowana nie wywołuje dla pożyczkodawcy żadnych skutków podatkowych. ◗ Pożyczkobiorca, któremu została udzielona pożyczka nieoprocentowana, nie zyskuje przychodówz tytułu tzw. nieodpłatnych świadczeń i w związku z tym nie płaci podatku od takiego przychodu. CZY ODSETKI WYNIKAJĄCE Z UMOWY POŻYCZKI SĄ OPODATKOWANE? OLGA PŁUDOWSKA, prawnik kancelarii Omega Odsetki wynikające z umowy pożyczki są opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Jednak analizę konsekwencji podatkowych w podatkach dochodowych dotyczących udzielenia pożyczki należy sprawdzić zarówno z punktu widzenia pożyczkodawcy, jak i pożyczkobiorcy. Samo udzielenie pożyczki, jak też jej zwrot są neutralne podatkowo. Zwrot pożyczki nie jest przychodem podatkowym pożyczkodawcy. Mając na względzie podatki dochodowe, zawarcie umowy pożyczki oraz jej wykonanie, zwrot kwoty pożyczki nie rodzą skutków podatkowych. Te powstają dopiero z ukształtowaniem pożyczki jako odpłatnej czynności, czyli w odniesieniu do zastrzeżenia odsetek. Przychodem są otrzymane odsetki, a do przychodu zaliczana jest spłata pożyczki, która obejmuje również skapitalizowane odsetki. Warto pamiętać, że wydatki na spłatę pożyczek nie stanowią kosztu uzyskania przychodu. W związku z tym zaciągnięcie ich oraz spłata tego rodzaju zobowiązania są obojętne podatkowo. Natomiast koszt uzyskania przychodów mogą stanowić tylko i wyłącznie realnie zapłacone odsetki. Do kosztów można zaliczyć spłatę tej części pożyczki, która swoim zakresem obejmuje skapitalizowane odsetki. Ustawodawca określił, że kosztem uzyskania przychodów są wyłącznie faktycznie zapłacone odsetki. infolinia: 223 900 999 Największa Sieć Kancelarii Prawnych To kwestia prawa cywilnego, a nie podatków, więc bardziej na ten dział: Płaci się to, co wynika z umowy. A z umowy wynika, czy mówimy (a raczej piszemy) o netto, czy o brutto, czy wykonawca jest podatnikiem VAT, czy wykona/nie wykona tego w ramach swej DG itd. Czy jest możliwe zwiększenie kwoty na bieżąco dodatkowymi zleceniami zakupu/prac. Itd. Więc jeśli w umowie nie stoi zapisane, że te XYX zł to kwota netto, albo że zamawiający dopłaci wykonawcy równowartość podatku- to tego nie płacimy. Wykonawca ustalając cenę powinien być świadom, że istnieją podatki, ale to zasadniczo jego i fiskusa sprawa, a nie Zamawiającego. Bo Pani ( i tu wracamy na grunt podatków ) nie jest płatnikiem w tej sytuacji żadnej zaliczki, i pod względem PIT w ogóle kwalifikuje się to jako 'inne źródła'. Czyli w świetle tej ustawy, na potrzeby podatku jest to coś innego niż dzieło dla osoby prawnej albo fizycznej prowadzącej DG. W relacjach między przedsiębiorcami bardzo często spotykana jest umowa o współpracy handlowej. Współpraca z innymi firmami jest bardziej opłacalna niż z prywatnymi osobami - przedsiębiorca może bowiem liczyć na wyższe zyski. Jednocześnie umowa współpracy daje podatnikowi poczucie stabilizacji - ustala zasady współpracy oraz nadaje przejrzystość relacjom. Dowiedz się więcej na temat umowy o współpracy! Pobierz darmowy wzór umowy o współpracy w formacie pdf i docx Do pobrania: Współpraca może mieć bardzo różny charakter. Dlatego też przed przystąpieniem do umowy o współpracy należy ustalić, co tak naprawdę obie strony chcą osiągnąć. Kodeks cywilny precyzuje charakter takich umów, jak: umowy sprzedaży, zamiany, dostawy, kontraktacji, o dzieło, o roboty budowlane, najmu i dzierżawy, leasingu, agencyjne, przewozu, spedycji, zlecenia. Nie zawsze jednak możliwe jest dopasowanie konkretnej umowy do jednego z typów określonych przepisami. Wówczas strony mogą sporządzić własny wzór. Umowa o współpracy najczęściej opiera się na ustaleniu warunków współpracy handlowej dotyczącej sprzedaży towarów z aktualnej oferty sprzedażowej. Zawierają ją dostawca i dystrybutor. Jej celem jest zabezpieczenie interesów obu stron transakcji. Umowa o współpracy- co powinna zawierać? Dane formalne Umowa o współpracy powinna zawierać miejsce oraz datę zawarcia umowy. Kolejnym elementem są dane dotyczące stron umowy - nazwy przedsiębiorstw, adresy siedziby (w przypadku osób fizycznych często adresy zamieszkania), numery NIP (wymaga tego ustawa prawo przedsiębiorców) oraz numery, pod którym firmy zapisane są w Krajowym Rejestrze Sądowym (KRS) lub Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG). W umowach, w których stronami są firmy, należy podać również dane osób, które je reprezentują. Przedmiot umowy W pierwszym paragrafie umowy o współpracy należy określić przedmiot umowy. W tym przypadku będzie to sprzedaż produktów Dystrybutorowi przez określonego w umowie Dostawcę. Dystrybutor zobowiązuje się do dalszego rozprowadzania produktów wśród osób trzecich. W tym miejscu można także określić, na jakim terenie będzie odbywała się sprzedaż (np. wskazanie województwa lub kraju). Warunki współpracy Należy ustalić, po jakiej cenie Dystrybutor będzie nabywał towary od Dostawcy. Dostawca ma także prawo do podania maksymalnej ceny, po jakiej Dystrybutor może sprzedawać produkty lub wskazać cenę przez niego sugerowaną. Z kolei Dystrybutor, w celu ochrony płynności dostaw, ma prawo wymagać zapisu mówiącego o tym, że Dostawca w okresie trwania umowy nie zmieni proponowanej ceny obowiązującej w dniu podpisania umowy. Aby zmotywować Dystrybutora, w umowie zawiera się akceptowalny średni miesięczny obrót sprzedaży - jeżeli zostanie osiągnięty, Dostawca przedłuży umowę. Jeżeli Dystrybutor nie osiągnie preferowanego przez Dostawcę obrotu, umowa może zostać zerwana po upływie określonego okresu wypowiedzenia. Warunki dostawy W umowie należy także określić: formę składania kolejnych zamówień, czas oczekiwania na realizację zamówienia, sposób rozliczenia zapłaty (przedpłata, zaliczka), formy ich uiszczania (przelew, gotówka). Jeżeli Dystrybutor jest odpowiedzialny za odbiór towaru, Dostawca ma prawo otrzymywać informacje o tym, kiedy i jakim transportem odebrano wyroby. W przypadku opóźnień w odbiorze Dystrybutor może zastrzec sobie możliwość wyznaczenia kary. Z drugiej strony, jeżeli to Dostawca jest odpowiedzialny za dostawę fizyczną wyrobów, to Dystrybutor może określić kary za opóźnienie dostaw. Dodatkowe informacje W umowach o współpracy można znaleźć także zapis, w którym Dostawca zapewnia, że jest czynnym podatnikiem VAT - zabezpiecza to interesy Dystrybutora, który może być pewny, że otrzymane faktury będą umożliwiały mu odliczenie podatku VAT od zakupu towaru. Umowa zawierana jest zazwyczaj na określony czas po jego przekroczeniu traci ważność. Umowę o współpracy należy zakończyć informacją o ilości sporządzonych egzemplarzy oraz musi zawierać podpisy obu stron umowy. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby na przykład sąsiad sąsiadowi za wynagrodzeniem wymalował mieszkanie. Na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych dochód taki podlega opodatkowaniu, nie musi to jednak być dochód w źródle działalność gospodarcza. Działalność gospodarcza na gruncie PIT Działalnością gospodarczą na gruncie PIT jest działalność zarobkowa: a) wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa, b) polegająca na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, c) polegająca na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych– prowadzona we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Zawieranie umów o dzieło między osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej i osobami nieprowadzącymi działalności a przedsiębiorcą Prawo pozwala na zawieranie umów o dzieło także między osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej i osobami nieprowadzącymi działalności a przedsiębiorcą. Samo zagadnienie treści umowy reguluje Kodeks cywilny, lecz prawo podatkowe w pełni respektuje te postanowienia i możliwości, jakie dają. W podatku dochodowym od osób fizycznych przychody uzyskane z realizacji umowy o dzieło pomiędzy osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej stanowią przychody z tzw. „innych źródeł” (art. 20 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Natomiast w przypadku umowy osoby nieprowadzącej działalności gospodarczej z osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, osobą prawną i jej jednostką organizacyjną oraz jednostką organizacyjną niemającą osobowości prawnej (a także właścicielem/posiadaczem nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającym w jego imieniu zarządcą albo administratorem – jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością) mamy do czynienia z przychodem ze źródła „działalność wykonywana osobiście” (art. 10 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 13 pkt 8 lit. a). W tym drugim przypadku (dochód z działalności wykonywanej osobiście) płatnikiem podatku jest zazwyczaj wypłacający wynagrodzenie. Umowy o dzieło między osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej Inaczej jest w przypadku mów o dzieło między osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej, tu powstaje dochód z tzw. innych źródeł, który opodatkowany jest na zasadach ogólnych to jest według skali podatkowej, więc należy go wykazać w zeznaniu podatkowym wraz z innymi dochodami i od łącznej sumy obliczyć należny za dany rok podatek dochodowy. Niestety nie zawsze to wszystko, co należy zrobić – otwarta pozostaje kwestia zaliczek na podatek wpłacanych w ciągu roku podatkowego. Zaliczki, jako problem przy umowach o dzieło, to wbrew pozorom temat złożony. Na ogół wskazuje się (w pełni słusznie), że zasadą jest, iż nie ma obowiązku wpłacania w ciągu roku podatkowego, zaliczek na podatek dochodowy z tytułu dochodów z innych źródeł w tym od dochodów osiągniętych na podstawie umowy o dzieło zawartej między osobami niebędącymi przedsiębiorcami. Od zasady tej istnieją jednak pewne wyjątki. Zgodnie z art. 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych niektórzy podatnicy mają taki obowiązek. Artykuł ten jest różnie rozumiany w praktyce i bardzo często spotkać się można z sytuacją, gdy nawet organy podatkowe go nie stosują, niemniej jednak artykuł ten stanowi, że podatnicy, o których mowa w art. 31, 33, 34 i 35 ww. ustawy, jeżeli osiągają inne dochody, od których płatnicy nie mają obowiązku poboru zaliczek na podatek, są obowiązani samodzielnie wpłacić zaliczki na podatek należny od tych dochodów według zasad określonych w art. 44 ust. 3a. Wyjątek od reguły dotyczy zatem, jak wylicza A. Bartosiewicz, „następujących podatników: uzyskujących od zakładów pracy przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy; otrzymujących zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, wypłacane przez zakłady pracy; otrzymujących w spółdzielniach pracy wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej; członków spółdzielni lub rolniczej spółdzielni produkcyjnej (innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną) lub ich domowników uzyskujących wypłaty z tytułu dniówek obrachunkowych, udziału w dochodzie podzielnym spółdzielni, a także z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego, wypłacanych przez spółdzielnię; uzyskujących przychody z wypłacanych bezpośrednio przez organy rentowe emerytur i rent, świadczeń przedemerytalnych i zasiłków przedemerytalnych, zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego, rent strukturalnych oraz rent socjalnych; otrzymujących emerytury i renty z zagranicy, za pośrednictwem banków; otrzymujących stypendia; otrzymujących od organów zatrudnienia świadczenia wypłacane z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, a także świadczenia z Funduszu Pracy; tymczasowo aresztowanych oraz skazanych otrzymujących należności za pracę; członków spółdzielni uzyskujących od spółdzielni oprocentowanie wkładów członkowskich, zaliczonych w ciężar kosztów spółdzielni; żołnierzy otrzymujących świadczenia pieniężne wynikające z przepisów ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej” [Bartosiewicz Adam, Kubacki Ryszard, Komentarz do art. 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, LEX, 2014]. Opodatkowanie przychodu z innych źródeł Oprócz powyższej regulacji obowiązuje jeszcze art. 44 ust. 1c stanowiący, że podatnik uzyskujący przychody „z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, na podstawie umowy, do której stosuje się przepisy prawa cywilnego dotyczące umowy zlecenia lub o dzieło, może w ciągu roku podatkowego wpłacać zaliczki miesięczne, stosując do uzyskanego dochodu najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. Przy obliczaniu zaliczki podatnik może stosować wyższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. Za dochód podlegający opodatkowaniu uważa się przychód uzyskany w danym miesiącu pomniejszony o koszty uzyskania określone w art. 22 ust. 9 pkt 6”. Na podstawie powyższego można by zatem uznać, że skoro osoba, która uzyskała dochód z umowy o dzieło, może w ciągu roku podatkowego wpłacać zaliczki miesięczne, to nie ma obowiązku tego robić. Taka wykładnia zresztą w praktyce funkcjonuje najczęściej (od dnia 4 kwietnia 2011 r., kiedy przepis ten wszedł w życie). Niemniej jednak, jak widać, art. 40 znacznie ogranicza krąg osób, które mogą, ale nie muszą, wpłacać z umowy o dzieło zaliczki w trakcie roku. Konkludując, tylko podatnicy niewymienieni w art. 40 (w zw. z art. 44 ust. 1c), osiągający przychód z umów o dzieło zawartych między osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej, mogą, ale nie muszą, w ciągu roku podatkowego wpłacać zaliczki miesięczne. Stan prawny obowiązujący na dzień Indywidualne Porady Prawne Masz problem prawny i szukasz pomocy?Kliknij TUTAJ i opisz nam swój problem w formularzu. (zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

umowa między dwoma osobami fizycznymi