Ślady na piasku i kręgi na wodzie. (L. Staff: "Kochać i tracić".) RECYTATOR - Siedzi ptaszek na drzewie I ludziom się dziwuje, Że najmądrzejszy z nich nie wie, Gzie się szczęście znajduje. Bo szukają dokoła Tam, nigdzie nie bywa, Trwonią życia dzień jasny Na zabiegi i żale, Tylko w piersi swej własnej Nie szukają go wcale. Pożegnanie maturzystów - scenariusz akademii. Sztandar wprowadź 1. WERBLE. Do hymnu 2. HYMN. Dyrekcję Szkoły, Grono Pedagogiczne, Rodziców oraz Was, Drogie Koleżanki i Koledzy. Dziś zaszczyt przypadł nam niemały Szanownych Gości tu przywitać, bo trzeba pięknie pożegnać naszych absolwentów Technikum i Liceum Ogólnokształcącego Jest wiązanką sparafrazowanych piosenek z Kabaretu Starszych Panów. Poszczególne piosenki mogą być wykorzystywane. podczas innych okazji. Kabaret Starszych Uczniów (parafraza Kupletów starszych panów) że się przestał zapowiadać źle. starsi uczniowie dwaj. a w sercu ciągle maj. gdy rozwieje nauczyciel ten twój lęk. 26.04 Uroczyste pożegnanie wychowanków klas maturalnych. M A J 01.05. 02.05. 03.05. Uroczystości Państwowe- Święto Pracy, Flagi Narodowej, Konstytucji 3 Maja. 26.05. “Dzień Matki”- zwrócenie uwagi wychowankom na kultywowanie tradycji rodzinnych oraz podkreślenie przyjętych norm w społeczeństwie opartych na dobrze i szacunku. V piosenka na pożegnanie absolwentów szkoły 31 26 21 17 13 9 5 ścia Wam! zmian. Wy bie my ży czy my szczę a przed Wa mi wie le le sza cie. o rsze wspo le cie, to sta Ko Niech dro gę wy ru szaj cie! Ko o pu szcza was! dni. czas, drzwi. stkich lnych na dszedł Was wszy szko mu ry dla nia rte my łych, gna nia zsta twa drze dro gę, no wy e lirik maula ya sholli wasallim daiman abada nurul musthofa. Katalog Elżbieta Dębiec, 2013-07-08janów LubelskiUroczystości, Scenariuszepożegnanie klas maturalnych Scenariusz uroczystości pożegnania absolwentów klas maturalnych w roku szkolnym 20122013 „Ostatni raz z moją klasą…” Prowadząca: Szkoła baczność! Sztandar szkoły wprowadzić! Do hymnu ! Wystąpienie przedstawicieli maturzystów. W dniu dzisiejszym otrzymamy świadectwa ukończenia szkoły ponadgimnazjalnej. Witamy serdecznie przybyłych na tę uroczystość gości: dyrekcję szkoły, całe grono pedagogiczne, rodziców i Was, koleżanki i koledzy. Witamy wszystkich, którzy uwierzyli, że uda nam się przejść kruchy most nad rwącą rzeką wiedzy. Cytując słowa młodopolskiego poety Leopolda Staffa, z niedowierzaniem uświadamiamy sobie jak wiele za nami: Szedłem lekko jak motyl I ciężko jak słoń, Szedłem pewnie jak tancerz I chwiejnie jak ślepiec. Nie wierzyłem, że przejdę ten most, I gdy stoję już na drugim brzegu, Nie wierzę, że przeszedłem. Trudno uwierzyć, że to już drugi brzeg. Szliśmy przez ten most w różnym tempie, na różne sposoby. Bywały chwile radosne, wiążące się z przyjemnymi zdarzeniami-satysfakcjonujące stopnie ze sprawdzianów, mile spędzony czas w gronie przyjaciół, ale także te smutne-szkolne niepowodzenia, porażki, nieporozumienia na forum klasy. I w tych radosnych i smutnych momentach byli z nami nauczyciele, a nade wszystko wychowawcy, którym właśnie teraz chcielibyśmy serdecznie podziękować: - Dziękujemy Pani Ewie Reguckiej- za trud włożony w kształtowanie młodej osobowości, jakże często przez nas niedoceniany. - Dziękujemy Pani Iwonie Martynie- za zaangażowanie i poświęcenie w prowadzeniu zespołu klasowego. - Dziękujemy Panu Romanowi Skrzatowi –– za przekazywanie nam z pełną determinacją wiedzy merytorycznej i praktycznej, niezbędnej do podjęcia dalszej nauki lub pracy w wybranym zawodzie. - Dziękujemy Panu Michałowi Komackiemu - za uczenie nas postaw etycznych, aby młody człowiek w szybkim tempie rozwoju komunikacji międzyludzkiej nie pogubił się i odnalazł właściwą drogę życia. - Wszystkim nauczycielom oraz Dyrekcji- za wyrozumiałość, cierpliwość i życzliwość, za to wszystko czego nawet nie zdołaliśmy wyliczyć-dziękujemy. ( Piosenka z podkładem Czerwonych gitar „W drogę”.) uczniów klas młodszych. Dzisiejsze spotkanie dla tegorocznych maturzystów jest szczególnie uroczyste. To ostatnia okazja do podsumowania Waszej pracy w ciągu tych kilku lat nauki szkole, do refleksji i zadumy. W imieniu trzecioklasistów dziękuję Wam za wspólne lata spędzone razem w murach naszej szkoły. Miło nam było spotykać starszych kolegów i koleżanki na korytarzach, podczas przerw. Muszę wyznać, że na pewno będzie nam Was brakowało. Wszystko ma jednak swój początek i koniec. Czas Waszych zmagań zakończył się sukcesem. Przed Wami jeszcze egzaminy maturalne. Życzę Wam szerokiej drogi! Jesteśmy przekonani, że gdziekolwiek rzuci Was los, będziecie godnie reprezentować naszą szkołę. Pamiętajcie też, że jej drzwi będą dla Was zawsze otwarte. Uczeń : Do zobaczenia w dorosłym życiu na innej drodze, na innym szlaku. Z bagażem wspomnień na dnie, w ukryciu wśród masy pytań w pełnym plecaku. Przyszłość- jak wielki znak zapytania pełna rozterek i niepokoju. Bez odpowiedzi na takie pytania w codziennej pracy, w chwilach spokoju. Stoimy w progu tej naszej drogi tacy malutcy, tacy nieśmiali. Z cichą nadzieją, by los nie był srogi, byśmy do celu dotarli cali. Otwarci, prawi, pełni miłości, idźmy odważnie przez nasze życie, by w końcu drogi bez wątpliwości, w lustro popatrzeć na swe odbicie. Prowadząca: Dzisiejsza uroczystość jest także okazją do wręczenia nagród, wyróżnień oraz podziękowań za cztery lata nauki i sukcesy w różnych dziedzinach. O zabranie głosu i uhonorowanie najlepszych absolwentów naszej szkoły prosimy Pana Dyrektora oraz wychowawców klas maturalnych. O wystąpienie proszone są następujące osoby : z technikum Ekonomicznego: Halina Wrona ,Edyta Wiechnik, Aneta Stasiak, Anna Pierścionek, Agnieszka Miazga z technikum Budowlanego: Mirosław Gzik, Andrzej Kotuła z technikum Handlowego : Dorota Pastucha, Patrycja Bieńko, Izabela Widz z technikum Mechanicznego: Krystian Żaba, Grzegorz Fedurek O wręczenie nagród za osiągnięcia artystyczne i reprezentowanie szkoły na zewnątrz prosimy Panią Annę Szmidt. O wystąpienie prosimy Anetę Stasiak z kl. IV Technikum Ekonomicznego O wręczenie nagród za udział w trzymiesięcznym kursie internetowym „Filmoteka szkolna. Akcje” prosimy Panią Emilię Żuber. O wystąpienie proszone są następujące osoby: Andrzej Kotuła z klasy , Piotr Jachura , Mirosław Gzik z klasy IV Technikum Budowlanego, Jarosław Mazur, z klasy IV Technikum Budowlanego, Bartłomiej Kubicki z klasy O wręczenie nagród za osiągnięcia sportowe prosimy Pana Jarosława Mędrka O wystąpienie prosimy Dorotę Pastuchę z klasy IV Technikum Handlowego oraz Jarosława Szabata z klasy IV Technikum Budowlanego Prowadzaca : Matura to wielkie wyzwanie. Na jej temat padło już wiele słów zupełnie serio. Czas spojrzeć na nią z przymrużeniem oka. Nie dajmy się oślepić tej powadze i zdystansujmy się od matury. Na moment odejdźmy od problemu, a gdy trochę się z niego pośmiejemy, stanie się on mniej straszny. Pisenka- ona tańczy dla mnie……. - skecz „Życie szkolne” Prowadząca: Jest nam bardzo miło widzieć na Waszych twarzach uśmiechy. Cieszymy się , że kolejny etap życia macie już za sobą, jeszcze tylko na egzaminie trzeba pokazać się z najlepszej strony, udowodnić sobie i innym, że umiecie poradzić sobie z życiowymi wyzwaniami.. Gdy już zdacie wszystkie egzaminy, sprostacie wyzwaniom i wymaganiom matury prosimy Was o to , by wkraczając w nowe życie nie zapominać o swojej szkole, bo my o was nie zapomnimy. Prezentacja multimedialna – Ostatni raz z moją klasą Dziękujemy z a uwagę Szkoła baczność! Sztandar szkoły wyprowadzić! Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione. Katalog Katarzyna Marcinkowska, 2010-11-23PiłaJęzyk polski, ScenariuszeScenariusz uroczystości - Pożegnanieklas maturalnych Katarzyna Marcinkowska SCENARIUSZ UROCZYSTOŚCI NA ZAKOŃCZENIE ROKU SZKOLNEGO – POŻEGNANIE KLAS MATURALNYCH. MOTTO: „Dopomóż dzisiaj odchodzącym chwilom, by jutro były warte wspomnień”. Małgorzata Stolarska (1. Wprowadzenie sztandaru) Pani Alicja ..... prosi o wprowadzenie sztandaru. (2. Powitanie gości oraz przemówienie) Pani dyrektor wita zaproszonych gości (3. Przemówienia gości i wręczenie nagród) Wejście konferansjerów Konferansjer I (Michał) Witam wszystkich bardzo serdecznie w imieniu społeczności uczniowskiej naszej szkoły. Ja nazywam się Michał ........ i występuję dziś w towarzystwie mojej koleżanki z klasy - Kasi ......... (Kasia – ukłon). Konferansjer II (Kasia) Szanowni Państwo, koleżanki i koledzy! Przypadł nam w udziale wielki zaszczyt poprowadzenia tej wspaniałej uroczystości, dlatego ośmielam się prosić o zabranie głosu zaproszonych gości. Goście występują wg swojego uznania, bez wyczytywania z listy. Niektórzy wręczają absolwentom przygotowane nagrody(albumy, książki, dyplomy). Gdy wystąpią już wszyscy zaproszeni - głos zabierze Patrycja ........ w imieniu Samorządu Uczniowskiego Przemówienie SU: Drodzy Absolwenci! W imieniu wszystkich uczniów młodszych klas dziękuję Wam za lata spędzone wspólnie w murach naszej szkoły. Muszę wyznać, że na pewno będzie nam Was brakowało, jednak postaramy się godnie Was zastąpić. Dziś nadeszła pora rozstania i pożegnania. Myślę jednak, że nieprędko zapomnicie o naszych nauczycielach i wychowawcach, młodszych kolegach i koleżankach... Jesteśmy przekonani, że gdziekolwiek rzuci Was los, będziecie godnie reprezentować naszą szkołę. Pamiętajcie też, że jej drzwi będą dla Was zawsze otwarte. Kochani! Żegnamy Was życzeniami płynącymi z głębi serca: Niech omijają Was troski, smutki i zwątpienia, a towarzyszy radość, zrozumienie i przyjaźń. Społeczność uczniowska życzy Wam też: - pomyślnego zdania egzaminu dojrzałości; - optymizmu i wiary w siebie; - oraz wspaniałej przyszłości! (4. Ślubowanie absolwentów) Pani wicedyrektor prosi o wystąpienie osób wybranych do ślubowania absolwentów, odbywa się ślubowanie. (5. Wyprowadzenie sztandaru) Pani wicedyrektor wydaje komendę „BACZNOŚĆ” i zarządza wyprowadzenie sztandaru. (6. Przemówienie rodziców absolwentów) Konferansjer I (Michał) Drodzy rodzice dzisiejszych absolwentów. Czas płynie nieubłaganie i właśnie nastał ten dzień, gdy wasze córki i synowie stawiają pierwszy krok w dorosłość. Prosimy Państwa o kilka słów komentarza do tej sytuacji. Jeden z rodziców przemawia, składa podziękowania, udziela porad na przyszłość (7. Przemówienie absolwentów) Konferansjer II (Kasia) Teraz proszę o zabranie głosu przedstawiciela absolwentów Wychodzi ktoś z maturzystów, wygłasza swoje przemówienie. Powinien koniecznie nawiązać do tego, że kwiaty są symbolem wdzięczności, niewyrachowanej i szczerej sympatii oraz poprosić o ich przyjęcie. (8. Wręczenie kwiatów przez absolwentów dyrekcji, nauczycielom i personelowi) Kiedy wybrani wcześniej uczniowie wręczają kwiaty, na scenie instaluje się zespół oraz recytatorzy. W razie zbyt długiego gwaru p. wicedyrektor prosi zgromadzonych o spokój i wysłuchanie krótkiego programu artystycznego (9. Program artystyczny) Konferansjer I (Michał) Wiele jest sentencji, złotych myśli, drogowskazów, które mogą pełnić rolę przewodnika po drogach i bezdrożach życia. I choć nie wolno robić fałszywych kroków, to iść trzeba. Czasem nawet pod prąd... Konferansjer II (Kasia) Patrząc wstecz na zadeptane ścieżki, każdy z Was dostrzeże zwykłą, ludzką rzecz - pamięć rzeczy przeszłych. Dzisiaj, zamykając pewien etap w swoim życiu i zaczynając nowy, zostawiacie cząstkę siebie właśnie tutaj, w tej szkole, by ruszyć dalej... Recytatorka 1 : Zapytam wiatr Czy mogę wiać Tam, gdzie chcę Zapytam Słońce Czy taki blask Też mogę mieć Zapytam kwiat Czy siebie w darze Mogę dać Zapytam górę Czy piękny widok Widać z niej Zapytam morze Czy kropla w nim Sobą jest Zapytam drzewo Czy rosnąć zawsze Ja mogę też Zapytam żar Czy iskra też Będzie nim Zapytam ptaka Czy da mi skrzydła Bym mogła latać Recytator 2 : Niezapomniane młodzieńcze lata! Szkolne wspomnienia niezapomniane! Na ciężkich drogach chmurnego świata Wyście jak balsam na krwawą ranę! Gdy wstecz obrócę wzrok taki łzawy, Wnet się jak czarem byt złoci szary- Niech żyje przyjaźń ze szkolnej ławy! Niech żyją nasze dawne wagary! Piosenka: PRZEMIJA URODA W NAS Pomiędzy ustami a brzegiem, pucharu głębina a niebem, pomiędzy szaleństwem a złem jest czas na zadumę i sen. Przemija uroda jak sława, a cnota pozostać nie rada. I nie wiem, co po nas na dnie, na pewno nie diament, o nie. Przemija uroda w nas, w zdumieniu i w oczach gwiazd, Przemija uroda jak nagła pogoda, jak zima w La Paz. Pomiędzy oddechem a śniegiem, pomiędzy zadyszką a biegiem, pomiędzy intrygą a grą jest czas na wytchnienie, na dom. Przemija uroda i zdrowie, ławeczka w Łazienkach nam w głowie. Zapytasz, co po mnie na dnie, na pewno nie feniks, o nie. Przemija uroda… Recytator 3: Ile razem dróg przebytych? Ile ścieżek przedeptanych? Ile deszczów, ile śniegów Wiszących nad latarniami? Ile listów, ile rozstań, Ciężkich godzin w miastach wielu ? I znów upór, żeby powstać i znów iść, i dojść do celu. Ile w trudzie nieustannym Wspólnych zmartwień, wspólnych dążeń? Ile chlebów rozkrajanych? Pocałunków? Schodów? Książek? Recytator 4: Oto jest nasz dzień codzienny, nasze małe budowanie, trud uparty i niezmienny, nieustanne kształtowanie. Słońce wschodzi i zachodzi, drzewa kwitną, liście ronią, my strumień rzeczywistości kształtujemy naszą dłonią. Pieśń III K. I. Gałczyński Piosenka: Widziałam wiatr o siwych włosach, roznosił spokój wśród pól, w miękkie babie lato kości grzał, a innym razem lasy kosił, spadał ostrzem z gór, młody był, Bogiem był i gnał wolny tak. Wiele dni, wiele lat, czas nas uczy pogody, zaplącze drogi, pomyli prawdy, nim zboże oddzieli od trawy. Bronisz się, siejesz wiatr, myślisz jestem tak młody, czas nas uczy pogody, tak od lat, tak od lat. Ilu ludzi czas wyleczył z ran, zamienił w spokój duże krwi, może kiedyś tam, pod jesień tak, znów czoło wypogodzi i wygładzi brwi. Widziałem dni w muzeach sennych, o wnętrzach zimnych jak mrok, starsi ludzie w rogach wielkich sal, księgi pięknych myśli pełne, pokrył gruby kurz, herbaty smak, kapci miękkich szum, spokój serc. Grażyna Łobaszewska Recytator 5: Nie wierzyłem Stojąc nad brzegiem rzeki, która była szeroka i rwista, że przejdę ten most, spleciony z cienkiej, kruchej trzciny powiązanej łykiem. Szedłem lekko jak motyl I ciężko jak słoń. Szedłem pewnie jak tancerz I chwiejnie jak ślepiec. Nie wierzyłem, że przejdę ten most, Nie wierzę, że przeszedłem Piosenka: Myslovitz Acidland Nie poddaj się, bierz życie jakim jest I pomyśl, że na drugie nie masz szans Po co ten stres, myślisz, że nie masz nic Każdy ma - nawet Ty Czasem trzeba to po prostu znaleźć Miłość, noc i deszcz, życie też Dlatego warto starać się Powiedz, czy naprawdę nic nie jesteś wart Znajdź to w sobie, tak Nie poddaj się, bierz życie jakim jest I pomyśl, że na drugie nie masz szans Ten kraj jest jak psychodeliczny lot Czujesz, że nie zmienisz nic Spróbuj wziąć z tego coś To przecież Twoje życie jest Popełniaj błędy i naprawiaj je Gdy dotkniesz dna odbijaj się Wykorzystaj czas, drugiego już nie będziesz miał Nie poddaj się, bierz życie jakim jest I pomyśl, że na drugie nie masz szans Odetchnij więc, zastanów się Znajdź jego sens, bierz życie takim jakie jest I ciągle szarp, i zmieniaj je Przed siebie idź, bierz życie takim jakie jest I zmieniaj je, i ciągle walcz, przed siebie idź Konferansjer I (Michał) W programie wykorzystano wiersze Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego i Leopolda Staffa, piosenki Grażyny Łobaszewskiej, Seweryna Krajewskiego oraz grupy Myslovitz. (10. Pożegnania klas przez ich wychowawców) Konferansjer II (Kasia) Bardzo proszę o wystąpienie wychowawców klas maturalnych, wręczenie nagród, dyplomów oraz listów gratulacyjnych dla rodziców. Zapraszam na środek Pana Mariusza......oraz klasę IV A. Zapraszam też przedstawicieli klas młodszych do wręczenia absolwentom skromnych upominków. Wychowawca przemawia, wręcza nagrody i dyplomy, listy gratulacyjne i świadectwa, przekazuje Dyrekcji tablo klas, uczniowie młodszej klasy wręczają swoje upominki Konferansjer I (Michał) Gdy klasa IV A wróci na swoje miejsca Zapraszam Pana Grzegorza ..... z klasą IV B oraz żegnających tę klasę przedstawicieli klas młodszych. Wychowawca przemawia, wręcza nagrody i dyplomy, listy gratulacyjne i świadectwa, przekazuje Dyrekcji tablo klas, uczniowie młodszej klasy wręczają swoje upominki Konferansjer I (Michał) Dziękujemy wszystkim za przybycie i wzięcie udziału w uroczystości. Mottem dzisiejszej uroczystości są słowa pani doktor Małgorzaty Stolarskiej: „Dopomóż dzisiaj odchodzącym chwilom, by jutro były warte wspomnień”... By rzeczywiście było co wspominać, prosimy Panią Renatę ...... o wykonanie ostatnich wspólnych fotografii klas. Na koniec piosenka: „Wznieś serce nad zło” Ryszarda Rynkowskiego Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione. Pożegnanie maturzystów – scenariusz uroczystości w technikumWSTĘPProwadzący 1:Nadszedł czas pożegnania kolejnych absolwentów naszej szkoły. Witam bardzo serdecznie wszystkich przybyłych na tę uroczystość gości: ....bardzo serdecznie witamy również przedstawicieli Rady Rodziców na czele z Panem..., dyrekcję szkoły, całe grono pedagogiczne, wszystkich pracowników szkoły oraz was drodzy 2Dzisiejsze spotkanie jest dla WAS - tegorocznych absolwentów szczególnie uroczyste. To ostatnia okazja do podsumowania Waszej pracy w ciągu czterech lat nauki, do refleksji i sztandaru 1Proszę wszystkich o powstanie• Baczność, sztandar szkoły wprowadzić.• Do hymnu. (śpiewa zespół muzyczny)• Po hymnie! sztandaru1 proszę o powstanie uczestnicy powstają przed wprowadzeniem sztandaru przygotowanie do wejścia postawa na ,,ramię’’2 ,,baczność” wprowadzić sztandar WERBEL uczestnicy w postawie ,,zasadniczej” -wprowadzenie sztandaru-zatrzymanie na ustalonym miejscu -w postawie,, na ramię w marszu”-postawa ,,prezentuj”3 ,,do hymnu” uczestnicy jak wyżej postawa ,,zasadnicza” postawa ,,salutowanie w miejscu”HYMN4 ,, po hymnie” uczestnicy w postawie ,,spocznij” spocznij -postawa ,,prezentuj”-postawa ,,spocznij”5 można usiąść uczestnicy siadają spocznij postawa ,,spocznij” Prowadzący 2: Prosimy o zabranie głosu Panią Dyrektor. Pani Dyrektor: Przemówienie + podziękowaniaProwadzący 2:Dziękujemy Pani dyrektor. A teraz oddajemy głos zaproszonym gościom..................Prowadzący 1: Dziękujemy. Prosimy o zabranie głosu przewodniczącego Rady Rodziców Pana....Prowadzący 2: Myślę, że przedstawiciele maturzystów - w tym ważnym dla siebie dniu - również chcieliby zabrać głos. Zapraszamy na Maturzystów – przemówienie WRĘCZENIE KWIATÓW 2: Dziękujemy. Czy ktoś z zaproszonych gości chciałby jeszcze zabrać głos?Prowadzący 1: teraz prosimy Panią Dyrektor o wręczenie nagród wyróżniającym się uczniom. ( listy referencyjne, pochwalne i nagrody). 2. Pozostałe świadectwa zostaną wręczone przez wychowawców po zakończeniu części 1:Za chwilę nastąpi wyprowadzenie pocztu sztandarowego A ZARAZ PO NIM CZĘŚĆ ARTYSTYCZNA, NA KTÓRĄ WSZYSTKICH BARDZO SERDECZNIE sztandaru szkoły. • Proszę o powstanie.• Baczność! • Sztandar szkoły wyprowadzić! • Spocznij! Wyprowadzenie sztandaru1 proszę o powstanie uczestnicy powstają przed wyprowadzeniem sztandaru spocznij, postawa ,,spocznij”2 ,,baczność” wyprowadzić sztandarWERBEL uczestnicy w postawie ,,zasadniczej” postawa ,,na ramię w marszu”3 spocznij uczestnicy siadają CZĘŚĆ ARTYSTYCZNAProwadzący 2:Koleżanki i koledzy! Wszystko ma swój początek i ma swój koniec, a każda chwila znika tak szybko, że nawet gdybyśmy chcieli ją zatrzymać, przemija, zanim zdążymy ją obyście dzisiejszy dzień zapamiętali jako pierwsze zamknięte i pierwsze otwarte drzwi. Dlaczego? Bo są rzeczy znane i nieznane, bliskie i dalekie, mądre i niemądre, smutne i radosne. A pomiędzy tymi tajemniczymi i odkrytymi doznaniami są drzwi, właśnie 1: Nieuchronność omija, co chcemy ocalićWystarczy ciepłą iskrę pod sercem zapalić, by wyrosły w nas i trwały ulotne wrażenia – Drogowskazy pamięci najmilsze słów poety zebraliśmy się tutaj aby pożegnać się i powspominać to co minęło. Chórek: (na melodię z „Klanu”):Jak pory roku VivaldiegoZmienia się „Rolnik” w naszych nam szkoło, cos miłego,nie pędź tak, prosze daj szkolne jest nowelą,Której nigdy nie masz dosyć;Wczoraj zabrzmiał pierwszy dzwonek,Dzisiaj czas rozłączyć losy,Życie szkolne jest nowelą,raz przyjazną, a raz wrogą;Czasem chcesz się pożalić,ale nie masz do szkoła jest jak drzewo:Łamie się, chwieje w naszych oczach,Jak w porach roku czas ja zmienia,szczypta zachwytu, łyk , szkoło nam najdroższa,będziesz zawsze w mych wspomnieniach;każdy tydzień, każdy miesiąc ...Szkoło, szkoło, do widzenia!Prowadzący 2: Jak widać te cztery lata minęły bardzo szybko, każdy uczeń znalazł odpowiednie dla siebie miejsce i role w nowej szkole. Tymczasem mijały kolejne dni, miesiące i lekcje. Przypomnijmy choć jedną z nich.(wchodzą osoby i siadają w ławkach):Osoba I , Osoba II, Osoba III, Osoba IV, Osoba V – uczeń przy tablicy, NauczycielChórek: (na melodie ze „Smerfów”):Hej, koledzy, jeśli chcecieZobaczyć lekcji czas,do klasy dziś zapraszam was,Wyobraźnie włączcie,Słuch wytężcie i usiądźcie,zaczynamy nowy uczniowie, zbliża się nauczyciel!(wchodzi nauczyciel z dziennikiem i siada za biurkiem)Narrator: Natenczas nauczyciel sięgnął po okularyI bazyliszka wzrokiem zmierzył swe jak makiem zasiał; wszystkim się zdawało,Że właśnie ich dziś wyrwie profesorskie jak mysz pod miotłą, wzrok w ławkach utkwili,Zda się – wieki mijają. A tutaj – po chwili ...Narrator: Niczym puszka Pandory dziennik się otwiera, a belfer posępnie na listę spoziera i rzecze:Nauczyciel: Co się odwlecze to nie uciecze. (wskazując linijka jednego z uczniów):Proszę do tablicy, rozwiąż kochanie,Takie bardzo proste, łatwiutkie I: W ławkę wrosła biedactwo, nogi jak z ołowiu, w sercu strach paniczny , a pustkę ma w Ze stoickim spokojem nauczyciel czeka, wreszcie nerwy Nie udawaj Greka! Do tablicy proszę.(wskazana uczennica gra to, o czym mówią koledzy)Osoba II : Ofiara ruszyła ... noga za nogą. Czy jej moce piekielne , czy niebiosa pomogą?Osoba III: Doszła – jak słup soli stoi pod tablicą, oczy szeroko otwarte, pobladłe IV: Nabrała wody w usta, milczy jak zaklęta, Nic nie wie, niczego dzisiaj nie I: Może ktoś podpowie, nić Ariadny rzuci I męki Tantala tej sierocie skróci?Osoba II: Cóż, z pustego Salomon nawet nie naleje, na nic więc wzrok Siada, waćpanna, siadaj, pókim miły,Pały przy twym nazwisku już mi się moje dobre serce, nic Ci dziś nie stawiam,Ale zniknij mi z oczu; siadaj, V: III: Na miejsce powraca, szczęściu nie ufając; Pały dzisiaj nie ma, lecz pała nie zając.(dzwoni dzwonek, nauczyciel wychodzi, następnie uczniowie)Chórek: (na melodię „Konik na biegunach”):Za dzień, może dwa schodami na strych zeszyty i ksiązki jak wiatr sprawdzianów zły czas i stresy twe wszystkie dzień, może dwa schodami na strych za książką przeklętą poczłapiąBeztroskie te dni i zobaczysz, że w szkole nie było tak masz sto i kartkówek masz sto, bez przerwy to trwa – karuzela;Nie randka, co trwa, nie piłka, co gra, bez reszty twój czas ci zbyt trudna do du... na chwilę zastygasz się więc i zawołaj, jak wtedy, gdy kserowałeś z papieru – broń na sprawdzian, zwykła ściągawka, a mała karteczka, a poratuje, z papieru – broń na sprawdzian,Przyjaciel ucznia, wróg profesora, każdy powinien jam miećProwadzący 1: Na takiej i podobnych lekcjach upływało uczniowskie życie. Zapewne wiele razy widmo jedynki straszyło nas po nocach, a każdy styczeń i czerwiec to były miesiące ciężkich batalii o dobre 2: Życie ucznia na szczęście nie polega jedynie na nauce w szkolnej ławce. Posłuchajmy dalej:Skecz:Osoba I(chłopak), Osoba I: Hej, Co tam , co tam? Jak tam jak tam?Osoba II: No ... w porzo Ty , a co to dzisiaj jest? Wszyscy tacy No jak to, co? Ludziska szkołę dziś Co Ty powiesz, to teraz w styczniu jest już koniec roku- Facet, w jakim styczniu? Przecież już prawie maj jest!- Maj , a to dlatego te ferie w tym roku, to mi się jakieś długie wydawały. To mówisz , że szkołę skończyli..., ty, ale jak im się to kurcze udało?- To nie wiesz przecież to byli mistrzowie ściemy i kombinatorstwa A wiesz Ty co, takie umiejętności to by mi się Dobrze gadasz, mam telefon do jednego, dzwoń!- ja dzwonię, a ty weź kartkę i notuj!Osoba III: Siema...kope lat Stary...Osoba II: Franek, ty, mam taką sprawę, Osoba III: Gdyby nie to pewnie byś nie dzwonił...Dawaj....Osoba II: Ty powiedz mi, co trzeba robić, żeby udało się budę skończyć? Ale czekaj no na głośnomówiący wrzuce...jest tu ze mną Edek....No to dawaj! Osoba III: Co trzeba robić?? No wiesz stary.....uśmiechać się do nauczycieli na dzień dobry i do widzenia, najlepiej od ucha do ucha....Osoba II: ....(jakby do siebie) Szczerzyć się do nauczycieli.....Ej chwila...ale jak pałę dostanę? .. To co wtedy?.... nie uśmiechać się absolutnie? Osoba III: Nie no....zrobić zbolałą minę , ... Osoba II: ...zrobić zbolałą minę (do piszącego kolegi) – piszesz?Osoba I: -pisze , piszę ... (jakby do siebie) zbolałą minę zrobić... Osoba III: siadając na miejsce powłóczyć II- Powłuczyć nogami?! Ty, ale jak to się robi, trzeba poćwiczyć .. (ćwiczy). ... i co jeszcze? Osoba III: No to tak...eee tego....słuchaj... koniecznie trzeba być aktywnym....Osoba II: Być aktywnym?? ale co dokładnie robić? Osoba III: No stary nie wiesz??kitu nie wciskaj! ja to bym roku nie przetrwał jakbym nie stosował się do pewnych zasadOsoba II: No dawaj, dawaj...Osoba III: ... tablice ścierać, kredę przynosić, okna po lekcji otwierać, śmieci zbierać, nauczycielom pomagać, ... na przykład magnetofon anglistom i kobicie od niemca przynosić. Osoba II: zapisuj OsobaI: Zapisuje...ale co on ściemnia....Stary ale jak, nie mam w domu tyle magnetofonów?!Osoba II: Głąbie kapuściany! Nie rozumiesz tej prostej zasady....ja już wszystko wiem...po prostu trzeba wyręczać nauczycieli. Osoba I: A jak te pały poprawić? Osoba II: Jak A ... yhy... chodzić za nauczycielem , pytać, poprawiać tak długo Az mu się znudzi i w końcu Ci dopa postawi. Osoba II: A jeszcze jedno? Ile Ci co mają te świadectwa z czerwonym paskiem musieli się nachodzić? Osoba I: Czerwony pasek Ci się marzy...chyba na d...Osoba II: Ej cicho!Osoba III: Nie no Stary, to wyższa szkoła jazdy jest...Nie dla psa kiełbasa....Osoba II: Nie no...się wie.... No rzeczywiście pewnie nie jedne buty musieli dobra stary, dzięki, 1: Wystarczy tej wesołości, jeszcze miesiąc ciężkiej i wytężonej pracy przed nami, egzaminy maturalne i zawodowe...a potem...posłuchajmy piosenkiChórek: ( na melodie Maryli Rodowicz „Ale to już było”) minął kolejny dzień,czerwiec śpiewa pieśń o zieleń, i słońce, i cień,i właściwie nic już mnie nie ma dzwonków, szóstek i pałi wkuwania matmy po dziś wszystko to, co bym chciał,Złoty piasek i morski piach we włosach. refren: Ale to już było i nie wróci więceji choć tyle się zdarzyło, to do przodu wciąż wyrywa głupie to już było, znikło już za namichoć w papierach lat przybywato naprawdę wciąż jesteśmy tacy stopnie, klasówki, stresi przyjemne przerwy i to zwykle tak w życiu jest,że w swych paczkach czujemy się tyle radości i łezi spełnionych marzeń, nadzieia wszystko, co przed nami jesttchnie radością słonecznych niedzieli. przeraża nas przestrzeń i czas,Dziś myślimy o studiach, o nadzieją napawa nas fakt,Że będziemy wędrować po życie studenckie już nas,Pełne wyzwań i nowych wrażeń, ale czasem powrócić czas do swej klasy i do szkolnych Nasza akademia dobiega końca. Jeszcze na koniec kilka słów pożegnania od nas - przedstawicieli klas trzecichProwadzący 2: Nasze życie – ciągła wędrówka, a do celu wiodą tak różne drogi. Czasem jest to twardy, ubity trakt, a innym razem wąska ścieżka, pełna kolein i wyboi. I jeszcze zakręty, i skrzyżowania, zmuszające do obrania właściwego kierunku. Drodzy absolwenci. Wasza podróż wciąż trwa, właśnie dobiega kresu jej kolejny etap – nauka w szkole. Początek nie był łatwy – obce twarze, nowe obowiązki i ten niepokój: Czy dam radę? Czy na pewno dotrzymam innym kroku? A jacy będą współtowarzysze szkolnej wędrówki? Serdeczny uśmiech nowego wychowawcy, pierwsza dobra ocena, życzliwa pomoc kolegi – stopniowo pojawiała się wiara w siebie i przekonanie, że kroczycie pewnie właściwą drogą. I tylko cel wydawał się tak odległy. Pamiętacie? Każde 45 minut lekcji zdawało się wiecznością, a 4 lata minęły jak jedna chwila. Kończy się prosta drogą, którą wspólnie wędrowaliście, pokonując drobne przeszkody i życzliwie pomagając tym, którzy od czasu do czasu się potykali. Wędrówka trwa nadal, ale już inaczej. Trzeba pożegnać przyjaciół, opuścić przetarty szlak i poszukać nowej drogi, a jest ich tak wiele. Kuszą wielkimi sukcesami, ale czasem prowadzą na manowce. Tak łatwo pobłądzić i stracić z oczu cel. Drogie koleżanki, kochani koledzy. Wielki Polak, Jan Paweł II, powiedział ludziom młodym: „Czasem nie zaszkodzi, jak się nad sobą zamyślisz. To lepsze niż gdybyś miał lekkomyślnie przeżywać swą młodość i gubić wielki skarb, wielki niepowtarzalny skarb, który w sobie nosisz, którym jesteś Ty sam – każdy, każda.” Pamiętajcie o tych słowach, wybierając dalszą drogę i strzeżcie niepowtarzalnego skarbu swej młodości. Od nas, młodszych koleżanek i kolegów, przyjmijcie najlepsze życzenia. Życzymy Wam radości zasiewu, wytrwałości oczekiwania i najpiękniejszych zbiorów tam, gdzie codziennie zostawicie swoje serce, swój umysł i swoje siły. Życzymy niepokoju, który nie pozwala trwać bezczynnie, szerokiego spojrzenia, które pomaga dostrzegać prawdy ukryte, takiej radości, przy której smutek zamiera, a pragnień tak czystych, że od nich niebo błękitnieje. Prowadzący 1: PONIEWAŻ PRZYGOTOWALIŚMY PREZENT ZAPRASZAMY TUTAJ NA SCENĘ PRZEWODNICZĄCYCH POSZCZEGÓLNYCH KLAS CZWARTYCH.(Po wejściu maturzysty na scenę)Prowadzący 2: Powoli stajecie się kowalami własnego losu. Podkowa, którą chcemy Wam podarować symbolizuje szczęście, powodzenie w życiu, zatem niech przyniesie szczęście na egzaminie maturalnym i zawodowym a przede wszystkim niech przypomina Wam chwile spędzone w naszej 1 (po zejściu maturzystów ze scenyDziękujemy za uwagę! Zapraszamy jeszcze na scenę wszystkich, którzy dziś wystąpili. (ukłon, brawa, zejście ze sceny)Teraz nastąpi wręczenie świadectw przez wychowawców klas maturalnych. Beata KowalskaDariusz LelonekZespół Szkół im. Wł. Szaferaw Złotym Potoku SCENARIUSZ UROCZYSTOŚCI ZAKOŃCZENIA ROKU SZKOLNEGO KLAS MATURALNYCH Celem ogólnym jest podtrzymanie tradycji internatu, utrwalanie więzi koleżeńskich oraz rozwijanie i wykorzystanie zdolności artystycznych wychowanków. POWITANIE Dwóch prowadzących (dziewczyna i chłopak), witają zgromadzonych gości - w tle piosenka zespołu Kombi "POKOLENIE"Prowadząca: Witamy serdecznie wszystkich zgromadzonych na dzisiejszej uroczystości pożegnania absolwentów naszej szkoły, szczególnie ciepło tegorocznych maturzystów, dla których dzisiejsze spotkanie jest ostatnią uroczystością w naszym dobry początek Wasza młodsza koleżanka przedstawi tekst Janusza Kofty "TWÓJ CZAS"Przyszedł twój czas,Daleka droga przyjacielu,Daleka droga...Rusza nas wielu ku swoim celomNa własnych nas nie nauczyStarszych przestrogaBędziemy błądzić,będziemy kluczyć - daleka droga cię onieśmielaJak innych wielu?Lecz stanąć w miejscu,To zostać w tyle,Tak Przed Wami jeszcze egzaminy maturalne. Wkrótce opuścicie szkolne mury. Każdy z Was, drodzy maturzyści zostawia tu kawałek siebie, swoje przyjaźnie i sympatie, marzenia i tęsknoty. Mamy nadzieję, że w Waszej pamięci pozostaną tylko piękne wspomnienia wspólnie spędzonych Pozostając z tą nadzieją zapraszamy na część artystyczną przygotowaną przez młodszych kolegów. CZĘŚĆ ARTYSTYCZNAI. WSPOMINKI Z PRZYMRUŻENIEM OKA czyli czas przeszły maturzystyProwadząca: Czas płynie, mijają lata, wiele z nich spędziliśmy w szkolnej ławce, ale czy możemy powiedzieć, że wiemy wszystko? Posłuchajcie pary swoich młodszych kolegów w wierszu W. Ścisłowskiego "WIEM I ... NIE WIEM".Ja wiem, co to jest tangens, Ja wiem, gdzie żyją kangury,Ja wiem gdzie płynie GangesOraz gdzie leży Turyn! Ja wiem, co to jest atom, Ja wiem jak powstaje pasat, Ja wiem, co ganił Katon, Znam kwasów moc i wiem kto walczył pod Płowcami,Ja wiem, że wiąz jest drzewem,Lecz mówiąc między namiJednego tylko nie wiem:Nie wiem,czy zdam egzamin,Nie wiem czy złapię dwóję,A mówiąc między nami -To właśnie Zdarza się również wcale nie tak rzadko, że w związku ze szkołą targają nami sprzeczne uczucia. Wyrazicielem ich będzie nasz następny kolega, który wyśpiewa nam te rozterki w przeróbce (specjalnie na tą okazję ) "Niepewności" Marka piosenki:Gdy cię nie widzę, nie wzdycham, nie płaczę,Wręcz tracę zmysły, kiedy cię gdy cię długo nie oglądam,Czegoś mi braknie, kogoś widzieć żądamI tęskniąc sobie zadaję pytanie:Jak już cię skończę, co się ze mną stanie?La, la, la....Cierpiałem nieraz, nie myślałem wcaleAbym przed Wami szedł wylewać żale,Idąc bez celu nie pilnując drogiSam nie pojmuję jak w twe zajdę wchodząc sobie zadaję pytanie:Jak już cię skończę, co się ze mną stanie?II. CZAS PRAWIE TERAŹNIEJSZYProwadzący: To było dla Was jeszcze tak niedawno, a dla tych dwóch dziewczyn występujących w skeczu "WYWIADÓWKA", to jeszcze długa, nie zawsze miła codzienność. Nie zamówiliśmy co prawda Kabaretu Moralnego Niepokoju, ale nasze koleżanki też sobie doskonale Dalszy ciąg opowieści w czasie prawie teraźniejszym. Tym razem o bardziej przyjemnych (dla wielu) chwilach związanych z chodzeniem do szkoły. Wiersz A. Oppmana "WAGARY" i kolejny młodszy młodzieńcze lata!Szkolne wspomnienia niezapomniane!Na ciężkich drogach chmurnego świataWyście jak balsam na krwawą ranę!Gdy wstecz obrócę wzrok taki łzawy,Wnet się jak czarem byt złoci szary -Niech żyje przyjaźń ze szkolnej ławy!Niech żyją nasze dawne wagary! III. CZAS PRZYSZŁY - czyli dni, których jeszcze nie znamyProwadzący: A teraz chwila z muzyką. Posłuchajmy piosenki dedykowanej, jak wszystko w dzisiejszym programie naszym maturzystom. Zapraszamy wykonawcę piosenki Marka Grechuty "DNI, KTÓRYCH JESZCZE NIE ZNAMY".Tekst piosenki:Tyle było dni do utraty siłDo utraty tchu tyle było żałujesz tych, z których nie masz nic, Jedno warto znać, jedno tylko wiedz, że... Ważne są tylko te dni, których jeszcze nie znamy, Ważnych jest kilka tych chwil, na które czekamy. Ważne są tylko te dni, których jeszcze nie znamy, Ważnych jest kilka tych chwil, na które rozpoznać ludzi, których jeszcze nie znamy?Jak pozbierać myśli z tych nieposkładanych?Jak oddzielić nagle swój rozum od serca?Jak usłyszysz siebie spośród śpiewu tłumu?Jak rozpoznać ludzi, których jeszcze nie znamy?Jak pozbierać myśli z tych nieposkładanych?Jak odnaleźć nagle radość i nadzieję?Odpowiedzi szukaj, czasu jest tak niewiele!Prowadząca: Przed Wami nadzieje, niepokoje i szukanie własnej drogi życia. Na tej drodze spotkacie mnóstwo znaków zapytania, ale to dopiero jutro. Dziś się bawimy i chcemy Wam dać trochę "podpowiedzi". Prowadzący: A może będzie Wam dane "zasmakowanie" życia studenckiego? Ku przestrodze "PAMIĘTNIK STUDENTA ZNALEZIONY W ZSYPIE" autor Jacek "pamiętnika":4 lipca - Zdał ja na studia. Ot i życie studenta prowadzić października - Mieszkanie ja dostał w akademiku. Mieszkamy we trzech plus październik - Doładowali jeszcze trzech do październik - Napisali my pismo do pana rektora, że jak doda jeszcze dwóch, to się październik - Przyszła odpowiedź od pana rektora. Dodał październik - Nad ranem ten nade mną powiedział, żebym obudził tego pode mną, bo ten pod nim idzie na 6-tą do kościoła. Od dziś będziemy spać tak, żeby ci, którzy pierwsi idą spali na listopad - Dziś spałem do 11-tej, bo ten nade mną był po imprezie i musiał się listopad - Piątek, dziś spałem pod spodem. O 4-tej rano straciłem przytomność. Wszyscy porozjeżdżali się do domu, mnie obudzili dopiero w poniedziałek listopad - Przyszedł list z domu. Pytają czemu nie przyjechałem na wesele brata. Przecież nie napiszę, że leżałem bez czucia na podłodze. Napisałem, że złamałem listopad - Złamałem listopad - listopad - grudnia - Przekuliśmy się do pokoju stycznia - Wczoraj przyszła do mnie Kaśka. Było fajnie. Oglądaliśmy styczeń - Imieniny styczeń - Urodziny Zbycha. Jutro impreza u Bolka. Nie wiem, czy luty - Kuję do luty - Oblałem luty - Oblewam oblany kwiecień - Wyrzucili mnie z akademika. Wieczorem wróciłem przez okno. Koledzy się - Występuję w ....... Robię z siebie Myślicie, że szukanie pracy będzie łatwiejsze? No to posłuchajcie jak może być. Opowiedzą Wam o tym dwie nasze koleżanki w Skeczu "SZUKAM PRACY".Prowadzący: A teraz Skecz "BIURO MATRYMONIALNE"- tekst skeczu pochodzi z Kabaretu Moralnego Niepokoju. Koledzy trochę Was Moglibyśmy jeszcze długo w tym tonie, ale wiadomo, że każdy z Was wybierze swoją drogę życia. My tylko możemy Wam życzyć by była ona usłana sukcesami. Prowadzący: Uzupełnieniem naszych życzeń będzie piosenka „ACIDLAND" Zespołu MYSLOVITZ z wynikającym z niej przesłaniem cytuję "...nie poddaj się, bierz życie jakim jest...". Więcej „wyśpiewają" Wam młodsi PREZENTACJA MULTIMEDIALNA - "HISTORIA MATURZYSTÓW"Prowadząca: (w tle piosenka Zespołu IRA "ZATRZYMAJ MNIE, NIE DAJ MI ODEJŚĆ")Więc zapraszamy Panowie i PanieTo maturzyści są na ekraniePrzez cztery lata nauki i pracyTak nam wyrośli, teraz są postawa, ubrania, włosy...Jak się potoczą ich dalsze losy?Na ekranie Prowadzący przedstawiają przygotowaną wcześniej Prezentację multimedialną - „ HISTORIA MATURZYSTÓW” zawierającą zdjęcia maturzystów w nietypowych sytuacjach czy pozach wraz ze śmiesznymi podpisami i wierszykami o nich autorstwa młodszych Myślę, że niejeden z Was zgodzi się z Julianem Tuwimem, który w wierszu "NAUKA" pisze:Nauczyli mnie mnóstwa mądrości,Logarytmów, wzorów i formułekZ kwadracików, trójkącików i kółekNauczyli mnie nieskończoności. Wiem o kuli napełnionej lodem O bursztynie, co się go pociera Wiem, że ciało pogrążone w wodę Traci tyle ile... et Wiemy też, że wiedzę jak dokonywać właściwych wyborów w życiu, musicie zdobywać sami. Dla każdego z nas szczęście znaczy co innego i każdy z nas wybierze swoją drogę Logan "SPOTKANIE Z ŻYCIEM"Każdego dnia wśród szumnych prawdNajprostsze z pytań dyktuje świat:Dokąd mam iść? O co się bić?Dla kogo warto żyć?...Jak w każdej grze, musimy mieć czasem szczęście, by wiodło pogoni dnia niejeden raz poznamy życia się wszyscy występujący w spotkaniu. Kolejno recytują fragmenty wiersza W. Ścisłowskiego "I TY MOŻESZ BYĆ EINSTEINEM"Tekst wiersza:Nie bądź osłem do kwadratuDo sześcianu mędrcem bądźWiedza to jest silny atutStaraj się go w rękę wziąć. Nie twierdź ni w pięć ni w dziesięć, Że cię prześladuje pech. Nigdy nie mów "ja tam nie wiem" Kiedy zliczysz choć do gdzie trzeba ruszaj głowąI wysoko głowę nieś,Oceniając na różowoSwych komórek szarych treść. I ty możesz być Einsteinem, Jeśli bardzo tego chcesz! A zdolności nadzwyczajne Mogą drzemać w tobie też!Tak więc stale mierz wysoko!Tam gdzie Szklanej Góry grzbiet,Nie rób nic "pi razy oko"Bo do zera spadniesz wnet! Nie wiesz w żadne dni feralne, Życie to otwarta gra, I ty możesz być Einsteinem Gdy energię w sobie masz!Prowadzący: Zrobiło się bardzo poważnie, to znaczy, że nadszedł czas pożegnania. Kończy się kolejny etap Waszego życia. Czekają Was nowe wyzwania: matura, egzamin zawodowy, studia, praca, założenie rodziny. Żegnamy Was życzeniami płynącymi z głębi serca. Życzymy Wam, by każdy nowy wybór był trafny i spełnił Wasze oczekiwania i Niech omijają Was troski i zmartwienia a kiedy czas zagłuszy pamięć szkolnych zdarzeń, niech te drobne upominki pomogą Wam wspominać wspólnie spędzone chwile. Tym razem będą to Wasze karykatury, wykonane przez dwie uzdolnione plastycznie wręczają upominki maturzystom. W tle piosenka Stanisława Sojki "TOLERANCJA".Zaproszenie na poczęstunek. „Każde pokolenie ma własny czas, każde pokolenie chce zmienić świat, każde pokolenie odejdzie w cień... A nasze - nie ...” - takimi właśnie słowami piosenki rozpoczęła się uroczystość pożegnalna tegorocznych maturzystów ZSZ nr 1. Całemu wydarzeniu towarzyszyły wzruszenie i wdzięczność za piękny czas, który stał się udziałem wielu młodych ludzi. Oprócz wspomnień, pięknych słów skierowanych do absolwentów przez Pana Michała Litwiniuka, prezydenta miasta oraz Pana Ireneusza Długołęckiego, dyrektora szkoły można było podziwiać imponujące występy wokalne naszych uczniów. W części oficjalnej spotkania, pan dyrektor szkoły wręczył wyróżnienia i nagrody książkowe uczniom wykazującym się szczególnymi osiagnięciami. Uhonorowani zostali ci, którzy uzyskali średnią ocen powyżej i Symboliczne statuetki wręczono uczniom reprezentującym szkołę w zawodach sportowych, natomiast dyplomy „Przyjaciel szkoły” otrzymali absolwenci angażujący się w życie społeczności szkolnej. Słowa uznania zostały skierowane również do Rodziców, którzy osobiście odebrali listy gratulacyjne. Zwieńczeniem ostatniego spotkania maturzystów ze społecznościa szkolną były występy artystyczne uczniów - Natalii Linder (3sTP) i Wojtka Maksymiuka (4Ti). Oryginalne aranżacje znanych utworów w ich wykonaniu dostarczyły słuchaczom dużo pozytywnych wrażeń i emocji. Wszystkim maturzystom życzymy powodzenia na maturze oraz determinacji w realizacji marzeń i życiowych planów! Pamiętajcie, że „przyszłość ma wiele imion, ale tylko myślący i odważni nazywają ją ideałem”. Zapraszamy do obejrzenia fotorelacji z tej uroczystości w wykonaniu Szkolnego Koła Fotograficznego KADR. Więcej zdjęć >>

piosenki na pożegnanie klas maturalnych