Gorączka wynosząca 40-41 stopni uważana jest za wysoką, osłabia i wyniszcza, a jeśli trwa długo może doprowadzić nawet do niewydolności krążenia. Przekroczenie 42-43 stopni grozi denaturacją białek. Wysoka temperatura jest szczególnie groźna u dzieci bo może wywołać drgawki, a nawet śpiączkę i źle wpływa na działanie Objawy chorób u kota. Osowiałość, biegunka czy utrata apetytu u kota mogą być przejściowymi dolegliwościami, jak i objawami poważnych chorób. Dowiedz się, co mogą oznaczać i jak na nie zareagować. Normalna temperatura ciała wynosi 98,6 stopni Fahrenheita lub 37 stopni Celsjusza. Przynajmniej taka jest tradycyjna odpowiedź. Jednak badania przeprowadzone w ciągu ostatniego stulecia wykazały, że współcześni ludzie faktyczniebiegnij bliżej do 97,5 F.. Oczywiście jest to średnia, a normalna temperatura każdej osoby może wynosić Za prawidłową ciepłotę ciała uważa się 36,6 stopni Celsjusza. Czy oznacza to jednak, że już 36,7 stopni nie jest prawidłową temperaturą? Przyjmuje się, że właściwa ciepłota ciała wynosi do 37 stopni. To, jaki będzie wynik, zależy od wielu kwestii, a w tym pory dnia, w której sprawdzamy temperaturę, a także miejsca pomiaru. Temperatura u niemowlaka - prawidłowa temperatura. Według różnych badań normalna temperatura u osoby dorosłej powinna wynosić od 36,6 do 37,2 stopnia Celsjusza. Jednakże zasada ta nie sprawdza się u noworodków. Prawidłowa temperatura u niemowlaka mieści się w przedziale od 35 do 38 stopni, w zależności od sposobu pomiaru. lirik maula ya sholli wasallim daiman abada nurul musthofa. Gorączka u psa Pies, jak każde zwierzę stałocieplne ma określoną temperaturę ciała, która jest względnie stała i w znacznym stopniu niezależna od temperatury otoczenia. Utrzymanie temperatury ciała w określonym przedziale jest niezbędne do przemian metabolicznych i zachowania zdrowia. Zwierzęta są wyposażone w mechanizmy pozwalające utrzymywać temperaturę na podobnym poziomie. Można tu wymienić: okrywę włosową,tkankę podskórną,regulację poprzez parowanie (pocenie się, zianie),skurcz i rozkurcz naczyń krwionośnych. Wytwarzanie ciepła w organizmie odbywa się w trakcie procesów przemiany materii oraz podczas pracy mięśni. Nadmiar wytworzonego ciepła tracony jest poprzez promieniowanie, przewodzenie, parowanie, konwekcję oraz wraz z kałem i moczem. Temperatura wewnętrzna regulowana jest przez ośrodek termoregulacji znajdujący się w podwzgórzu mieszczącym się w mózgu. Kiedy mówimy o gorączce u psa? Dowiesz się tego w dalszej części artykułu. Gorączka u psaGorączka u psa objawyGorączka u psa leki Gorączka u psa U psów prawidłowa temperatura ciała waha się w granicach 37,5° – 39° C. Obecne są jej dobowe wahania, rano (około godziny 6) temperatura ciała może być niższa o 0,5° – 1°C niż po południu, co wiąże się z natężeniem światła. Temperatura ciała u psów małych, młodych oraz w ciąży jest nieznacznie wyższa niż u przedstawicieli dużych ras, samców oraz zwierząt starszych. Wysiłek fizyczny oraz podniecenie i stres mogą wywołać wzrost temperatury o 1-1,5°C. Podwyższona temperatura ciała może być spowodowana gorączką lub przegrzaniem organizmu (hipertermią). Ważne jest, aby rozróżniać stan hipertermii czyli przegrzania organizmu od gorączki. Hipertermia to stan charakteryzujący się podwyższoną temperaturą ciała. Rozwój hipertermii ma miejsce, gdy organizm produkuje więcej ciepła niż może oddać do środowiska. Do przegrzania organizmu dochodzi więc przy wysokiej temperaturze zewnętrznej (np. wnętrze samochodu w ciepły dzień) oraz podczas dużego wysiłku fizycznego u niewytrenowanych zwierząt przy niesprzyjających warunkach otoczenia (wysoka temperatura i wilgotność). Hipertermia może prowadzić do udaru cieplnego, a ten nie odpowiednio szybko leczony jest przyczyną śmierci. Szczególnie duże ryzyko przegrzania organizmu grozi psom ras płaskoczaszkowych, u których upośledzone jest oddawanie ciepła przez układ oddechowy. Wysoka gorączka u psa przyczyny Gorączka u psa, w przeciwieństwie do hipertermii jest stanem, w którym pod wpływem substancji wywołujących gorączkę, czyli pirogenów, dochodzi do zmiany temperatury ciała na wyższą w punkcie nastawczym, czyli w ośrodku termoregulacji w podwzgórzu. Wzrost temperatury o dziesiąte stopnia ponad normę to stan podgorączkowy. Niebezpieczny dla życia jest wzrost temperatury ciała powyżej 42°C, przy ciepłocie ciała 43°C dochodzi do uszkodzenia tkanek. Szczególnie wrażliwy jest układ nerwowy, wysoka gorączka może prowadzić do śpiączki lub śmierci. Znaczny wzrost ciepłoty ciała może także być przyczyną: uszkodzenia nerek,uszkodzenia mięśnia sercowego,zaburzeń w funkcjonowaniu układu pokarmowego oraz mięśni. Pirogeny, czyli czynniki prowadzące do podwyższenia temperatury ciała mogą być pochodzenia zewnętrznego (egzogenne pirogeny) lub wewnętrznego (endogenne pirogeny). Pirogeny endogenne mogą być wytwarzane w organizmie przez pobudzone cząsteczki układu odpornościowego, na przykład makrofagi. Do pirogenów egzogennych można zaliczyć toksyny wytwarzane przez drobnoustroje oraz czynniki niezakaźne, na przykład: kompleksy immunologiczne,produkty rozpadu tkanek powstające w trakcie stanów zapalnych, martwicowych czy chorób nowotworowych,pewne leki. Pirogeny egzogenne zwykle ze względu na dużą wielkość cząsteczki nie mogą przekroczyć bariery krew-mózg, tak więc zwykle ich działanie jest pośrednie i polega na pobudzaniu komórek organizmu do wytwarzania pirogenów endogennych. Mogą to być interleukiny, czynnik martwicy nowotworu czy interferon. Endogenne pirogeny docierają wraz z krwią do mózgowia, gdzie indukują wytwarzanie kolejnych czynników, między innymi prostaglandyn, które to stymulują ośrodek termoregulacji do podniesienia temperatury ciała. Dochodzi do zmniejszenia oddawania ciepła (mniejsze ukrwienie skóry) oraz jego magazynowania w organizmie (stroszenie włosów). Ponadto skurcze mięśni (drżenie, dreszcze) powodują wzrost wytwarzania ciepła. Działanie preparatów przeciwgorączkowych polega na hamowaniu syntezy czynników endogennych (prostaglandyn) odpowiedzialnych za wzrost temperatury ciała. Efekt taki wykazują także niektóre niesteroidowe leki przeciwbólowe. Przekrwienie skóry i zianie są objawami ustępującej gorączki. Najczęstszymi przyczynami gorączki są czynniki zakaźne (bakterie, wirusy) oraz produkty ich metabolizmu (toksyny). Za wzrost temperatury ciała mogą być także odpowiedzialne: choroby immunologiczne,urazy,nawet prawidłowo, aseptycznie przeprowadzone operacje. Możliwe przyczyny gorączki to także miejscowe procesy chorobowe (ropnie, urazy), nowotwory, reakcja na leki. Gorączka u psa objawy Gorączka o umiarkowanym nasileniu może być korzystna dla organizmu. Zwiększa ona odporność organizmu i usprawnia reakcje odpornościowe, może hamować wzrost niektórych drobnoustrojów. Niekorzystnymi zjawiskami towarzyszącymi gorączce są zwiększony metabolizm i zapotrzebowanie organizmu na tlen. Długotrwała gorączka jest związana z nasilonym katabolizmem i prowadzi do wychudzenia. Gorączce zwykle towarzyszą objawy ogólne takie jak: brak apetytu,złe samopoczucie,odwodnienie,niechęć do ruchu i zabawy,osowiałość,apatia. W domu można łatwo zmierzyć temperaturę psu w odbycie. Jednak samodzielne stosowanie leków przeciwgorączkowych jest przeciwwskazane. Zawsze najpierw należy ustalić jakie podłoże ma gorączka u zwierzęcia. Oczywiście, jednorazowe podanie leku w nagłej sytuacji, po konsultacji telefonicznej z lekarzem weterynarii nie powinno zaszkodzić. Należy jednak pamiętać, że leki dla ludzi są zwykle szkodliwe dla zwierząt, mogą one spowodować u psa: uszkodzenie wątroby,uszkodzenie nerek,krwotoczne zapalenie żołądka i jelit. Nie eksperymentujmy więc na naszym psie podając mu leki bez wyraźnego zalecenia od lekarza. Dlatego też samodzielne mierzenie temperatury u zwierzęcia powinno mieć funkcję pomocniczą w ocenie stanu zdrowia psa. Jeśli więc samopoczucie podopiecznego wzbudza nasz niepokój, pies jest markotny, osowiały, ma osłabiony apetyt, brak chęci do życia, ale jednocześnie nie wykazuje innych objawów, zmierzenie temperatury ciała może nam pomóc w podjęciu szybkiej decyzji o wizycie w lecznicy weterynaryjnej. Jeśli więc temperatura będzie podwyższona, a pies apatyczny, najlepiej jest pojechać do lekarza. Gorączka zwykle świadczy o toczącym się stanie zapalnym w organizmie, a zawsze szybko podjęte leczenie ma lepsze rezultaty i daje większą szansę na pełne i szybkie wyzdrowienie. Jeśli jednak temperatura ciała będzie w normie, a pies nie wykazuje objawów takich jak wymioty, biegunka, kaszel, duszność, nieprawidłowe wypływy lub krwawienie z naturalnych otworów ciała (jama ustna, nosowa, odbyt, srom, prącie) można poczekać z wizytą w lecznicy i poobserwować zwierzę przez kolejną dobę. Jeśli jednak nie dojdzie do poprawy bezpieczniej jest udać się do lekarza, ponieważ wiele chorób przebiega bez towarzyszącej im gorączki. Gorączka u psa leki Gorączka u psa leki Leki przeciwgorączkowe stosowane w medycynie weterynaryjnej w Polsce to metamizol. Leki przeciwzapalne, które także działają przeciwgorączkowo to: karprofen,meloksykam,kwas tolfenamowy. Są one dostępne w formie iniekcji oraz w postaci doustnej (tabletki, zawiesina). Leki te wywołują obniżenie podwyższonej temperatury ciała w ciągu kilku godzin po podaniu. Przy gorączce spowodowanej chorobami zakaźnymi podawanie antybiotyku także hamuje gorączkę, jednak na efekt trzeba czekać co najmniej dobę. Dlatego zwykle w początkowej fazie choroby łączy się leki przeciwdrobnoustrojowe z lekami przeciwgorączkowymi. W gorączce pochodzenia immunologicznego zwykle zalecane jest podanie steroidowych leków przeciwzapalnych. Podsumowanie Ze swojej strony doradzam nie eksperymentować z lekami przeciwgorączkowymi na własną rękę i jeśli pies ma temperaturę ciała powyżej 39°C najbezpieczniej jest udać się na wizytę do lekarza weterynarii. Wzrost temperatury powyżej 39,5°C uważa się za gorączkę, a ponad 40°C za wysoką gorączkę. Temperaturę mierzy się w odbytnicy psa za pomocą rtęciowego termometru minutowego lub termometru elektronicznego. O tym, czy pies ją ma, czy nie, nie świadczy suchy nos, jak często uważają się gorączki jest zawsze niepokojącym objawem, którego nie wolno bagatelizować. Zwykle towarzyszą jej dreszcze, posmutnienie, brak apetytu, przyspieszenie akcji serca, ziajanie, senność. Domowym sposobem można pomóc zwierzakowi, podając doodbytniczo czopek pyralginy. Następnie trzeba się udać do lekarza i powiedzieć mu, jak wysoka jest temperatura, jakie są inne objawy, i poinformować, że zastosowaliśmy przyczynami wysokiej gorączki są infekcje bakteryjne i wirusowe układu oddechowego, moczowego, pokarmowego, ropomacicze, babeszjoza, zaniedbane rany i ropnie. Autor: Artur Dobrzyński Przez aktualizacja dnia 18:58 Normalna temperatura zdrowego człowieka wynosi 36,6 stopni Celsjusza. Gdybyśmy stwierdzili taką u naszego mruczącego pupila, musielibyśmy jak najszybciej zabrać go do lekarza weterynarii. Zwierzak znajdowałby się bowiem w głębokiej hipotermii, zagrażającej jego życiu! Jaka jest prawidłowa temperatura kota? Naturalna ciepłota ciała zdrowego kota jest znacznie większa od ludzkiej. Wynosi średnio od 38,1 stopni Celsjusza do 39,2 stopni Celsjusza, co u nas oznacza już dość poważny problem zdrowotny. U naszych mruczących czworonogów za gorączkę uznaje się temperaturę ciała wyższą niż 39,7 stopni Celsjusza. Powinniśmy przy tym wiedzieć, że różne części ciała kota mogą mieć w danej chwili inną temperaturę. Zwykle na przykład jego organy wewnętrzne są cieplejsze niż skóra. Z tego powodu przy mierzeniu temperatury istotne znaczenie ma miejsce, w którym dokonujemy pomiaru. W przypadku ludzi, jak wszyscy wiemy, termometr umieszcza się albo pod pachą, albo w ustach. U kotów mierzenie temperatury w tych miejscach jest niemożliwe. Pod ich pachami bowiem znajdują się włosy, które udaremniają poprawny pomiar, w pyszczku natomiast istnieje prawdopodobieństwo rozgryzienia termometru przez kota. Dlatego w przypadku naszych domowych pupili przyjęło się mierzyć temperaturę w ich odbycie. Przy mierzeniu temperatury kota powinniśmy także uwzględniać dobowe wahania ciepłoty ciała. Jest to zupełnie normalne zjawisko, które wynika z rytmu aktywności fizycznej zwierzęcia. Dlatego temperatura u kota jest zwykle wyższa wieczorem i w nocy niż w dzień - największa aktywność naszych pupili przypada na wieczór i noc. Czym jest gorączka u kota? Gorączka u kota jest naturalną odpowiedzią organizmu na szkodliwe działanie patogenów, np. chorobotwórczych wirusów. Dzięki znacznie podwyższonej temperaturze, w organizmie zwierzęcia tworzą się warunki niesprzyjające namnażaniu się szkodliwych mikrobów. Dzięki temu zjawisku do intensywnej pracy pobudzone zostają również komórki układu odpornościowego, których zadaniem jest likwidowanie patogenów. Na tym właśnie polega dobroczynne działanie gorączki u kota – opóźnia rozwój choroby i przyśpiesza procesy leczenia. Gorączka u kota - objawy Jedynym praktycznie sposobem potwierdzenia podwyższonej ciepłoty ciała u naszego pupila jest zmierzenie mu temperatury. Istnieją wszakże pewne symptomy, które mogą to sugerować. Jakie są objawy gorączki u kota? O tym, że nasz mruczący podopieczny może cierpieć z powodu gorączki są zmiany w zachowaniu: brak apetytu apatia kot dużo śpi i nie reaguje na zaproszenia do zabawy. Nierzadko też chowa się przed wzrokiem ludzi, co jest typowym zachowaniem dla chorych zwierząt. Większość chyba kotów cierpi w samotności i milczeniu. Jednakże zwierzęta, które są bardzo mocno emocjonalne związane ze swoimi opiekunami, mogą szukać u nich pociechy, sygnalizując chorobę płaczliwym miauczeniem. Gorączka u kota objawia się również spadkiem łaknienia. Gdy jego organizm walczy z chorobą, zwierzę nie chce przyjmować pokarmów, nawet swych ulubionych. Może natomiast odczuwać zwiększone pragnienie! Z biologicznego punktu widzenia zachowanie chorego kota jest bardzo sensowne i korzystne dla niego. Zaszywając się w bezpiecznej kryjówce, zwierzęta mniej są narażone na atak drapieżników. Obniżona zaś aktywność pozwala im zaoszczędzić energię, która może być wydatkowana na walkę z chorobą. Warto powiedzieć tu sobie jeszcze, iż ciepły nos czy uszy niekoniecznie muszą sygnalizować gorączkę u kota! Tak samo jak jego rozgrzane futro. Objawy te mogą po prostu świadczyć o tym, że nasz pupil wylegiwał się przy kaloryferze lub na słońcu. Co zrobić gdy kot ma gorączkę? Odpowiedź na postawione powyżej pytanie jest właściwie tylko jedna: Gdy nasz kot ma gorączkę, musimy jak najszybciej zabrać go do lekarza weterynarii! Jak to już sobie bowiem powiedzieliśmy, podwyższona temperatura kota oznacza problem zdrowotny – organizm naszego pupila walczy chorobotwórczymi czynnikami. A przecież nie wiemy, na jaką chorobę zapadł nasz podopieczny. Gorączka u kota jest bowiem objawem wyjątkowo nieswoistym, który towarzyszy bardzo licznym i różnorodnym chorobom bakteryjnym, wirusowym, grzybiczym czy wywołanym przez pierwotniaki i inne pasożyty. Podwyższenie temperatury u kota odnotowujemy na przykład przy kocim katarze, kaliciwirozie, białaczce kotów, zakaźnym zapaleniu otrzewnej, ospie kotów, zapaleniu wątroby, FIV i wielu innych. Gorączka pojawić się może również urazach, stłuczeniach i złamaniach. Niektóre z tych problemów ze zdrowiem stanowią śmiertelne zagrożenia dla naszego zwierzaka, jak chociażby ostra białaczka i inne nowotwory! Powinniśmy też wiedzieć, iż podniesienie temperatury ciała nie zawsze musi oznaczać stan chorobowy. Zwiększenie ciepłoty ciała nierzadko towarzyszy silnemu stresowi u kotów. Ponadto gorączka może wystąpić po podaniu niektórych leków. Przy tak różnorodnych przyczynach gorączki u kota, prawidłową diagnozę może postawić wyłącznie osoba doświadczona i dysponująca specjalistyczną wiedzą, a więc lekarz weterynarii. A i on może mieć czasami problemy z określeniem przyczyny gorączki. W żadnym wypadku nie powinniśmy próbować obniżyć temperaturę ciała naszego pupila przy pomocy powszechnie stosowanych u ludzi lekarstw! Koty bowiem charakteryzują się odmiennym od ludzkiego metabolizmem. Dlatego spożycie przez nich nawet pozornie łagodnego i bezpiecznego leku, może skończyć się tragicznie. Fakt, iż dany preparat nie jest szkodliwy dla nas nie oznacza, iż nie zaszkodzi naszym mruczącym podopiecznym! U kotów nie powinniśmy ponadto stosować leków przeciwgorączkowych, które podaje się psom lub innym zwierzętom domowym. Na nie również nasz podopieczny może niefortunnie, delikatnie mówiąc, zareagować. Zwalczenie gorączki u kota polega przede wszystkim na leczeniu choroby, która się do niej przyczyniła. Czasami to wystarczy, ale przy poważniejszych problemach zdrowotnych i znacznym podwyższeniu temperatury ciała, lekarz weterynarii może przepisać dodatkowo bezpieczny dla kotów lek przeciwgorączkowy. Joanna Chabora CZYTAJ BIO AUTORA Przeczytanie tego artykułu zajmie Ci: 5 min. Istnieją przeróżne choroby, na które niestety może zapaść nasz ukochany, czworonożny pupil. Nosówka jest niestety chorobą, z której wystąpieniem właściciel musi się liczyć. Nie można powiedzieć, by była powszechna, jednak z pewnością zdarza się częściej, niż niektórzy by chcieli. W dodatku jest wysoce zakaźna i powoduje masę komplikacji. Dlatego tak istotne jest dobre poznanie tej choroby, zdobycie na jej temat jak największej ilości informacji, jej wczesne rozpoznanie i szybkie udanie się do weterynarza, kiedy tylko coś nas zaniepokoi. Zwykle mówi się o nosówce w kontekście psa – ale czy koty również mogą na nią zachorować? Czym jest nosówka? Nosówka (łacińska nazwa tej choroby to Febris catarrhalis et nervosa canum lub Febris catarrhalis infectiosa canum) jest chorobą wysoce zakaźną, która niestety występuje na całym świecie i jest bardzo groźna. Najczęściej zapadają na nią szczenięta, jednak tak naprawdę może dotyczyć psów w każdym wieku. Nie w każdym jest tak samo groźna, jednak zawsze może spowodować jakieś groźne komplikacje. Nigdy więc nie wolno jej lekceważyć!W jaki sposób dochodzi do zarażenia i co wywołuje chorobę? Jest to wirus nosówki psów, należący do rodziny Paramyxoviridae. W naturalnym środowisku ginie po 2-3 dniach, gdy jest wystawiony na działanie promieni słonecznych. Prócz tego jest jednak bardzo odporny na czynniki środowiskowe, choć wiele zależy od temperatury. Im wyższa, tym szybciej ginie. Wirus przenoszony jest wraz ze śliną czy innymi wydzielinami chorego zwierzęcia – może tu chodzić także na przykład o mocz czy katar. Wirus dociera do organizmu drogą pokarmową lub kropelkową i rozwija się. Okres inkubacji wynosi w jego przypadku od 3 do 7 dni, a już pierwszy objaw jest wielce złowrogi – następuje wzrost temperatury ciała zwierzęcia do 40-41 stopni Celsjusza. Objawy i leczenie nosówki u psa Objawy nosówki u psa są bardzo charakterystyczne. Zaczyna się właśnie od bardzo wysokiej gorączki. Co ciekawe, po pewnym czasie gorączka ta ustępuje, by następnie po kilku dniach znów wystąpić (i znów jest bardzo wysoka). Warto wiedzieć, że objawów może być wiele – wszystko zależy bowiem od konkretnego przypadku. Silny organizm lepiej sobie radzi z chorobą, zatem będzie mniej cierpiał. W osłabionym ciele na przykład starszego pieska wirus może wywołać duże spustoszenie, co odbije się oczywiście na jego ogólnym stanie. Podobnie niebezpieczna jest nosówka u szczeniąt, prowadząc nawet do ich śmierci. Wydaje się jednak, że do najczęstszych objawów, które występują z różnym nasileniem niemal u każdego osobnika należą: brak apetytu,depresja,wypływ ropny z oczu i nosa,objawy ze strony układu oddechowego oraz pokarmowego,poronienia u suk ciężarnych, które zachorowały na nosówkę w czasie ciąży. Istnieje kilka rodzajów nosówki, które dają również charakterystyczne dla siebie objawy. Leczenie uzależnione jest od tego, z którym rodzajem ma się akurat do czynienia. Jedno jest jednak pewne – nikt nie może leczyć pieska w domu samodzielnie. Psem musi się po prostu zająć lekarz, bo i przy jego pomocy rokowania są zawsze bardzo ostrożne. Szacuje się, że na nosówkę umiera 30-80% wszystkich zarażonych sposoby leczenia to zastosowanie surowicy przeciwwirusowej, a także antybiotyków, witamin oraz maści i kropli do oczu. Warto też wiedzieć, że istnieją specjalne szczepionki, które mogą zabezpieczać psa przed zarażeniem – i na które warto się zdecydować, jeśli właściciel swojego pupila pragnie, żeby pozostał on zdrowy. Objawy i leczenie nosówki u kota Nosówka jest chorobą, która dotyka nie tylko psy, ale i koty. To tak zwana panleukopenia, koci tyfus, albo też zakaźne zapalenie jelit. Jest to choroba wirusowa, która najczęściej dotyka małe kociaki – pomiędzy 2 a 5 miesiącem życia. Kotem chudnie, wymiotuje, ma biegunkę. Przeciwko tej chorobie – podobnie ja w wersji psiej – istnieje specjalna szczepionka, na którą warto się zdecydować. Zawsze lepiej jest bowiem chronić przed choroba, niż ją później tym przypadku leczenie polega głównie na podawaniu antybiotyków, żeby ustrzec się groźnych powikłań. Weterynarz podaje również kotu środki hamujące rozwolnienie oraz wstrzymujące wymioty. Uważasz, że to był dobry artykuł? A może coś jest niezrozumiałe? Autor tego materiału czeka na Twój komentarz. Serio. Joanna Chabora Miłośniczka zwierząt, opiekunka dwóch mruczków i jednego włochatego merdacza. O zdrowym żywieniu, pielęgnacji i opiece nad zwierzętami wie więcej niż niejeden weterynarz. Nic dziwnego, że to własnie ona odpowiada za najnowsze wpisy na blogu AlleZoo. Wąsik jest z nami już trzeci miesiąc. Znaleziony na ulicy lgnął do ludzi. W uszkach świerzbowiec - wyleczyliśmy. To bardzo pogodny kilkuletni kot. W sobotę przestał jeść, zwinięty w kłębek leżał w rogu klatki. Szybka reakcja wolontariuszy i w południe był na wizycie u doktora. Temperatura 41 stopni! Niestety wyniki krwi i pozytywny test wskazały panleukopenię :( Dostał odpowiednie leki, surowicę i kroplówkę. Z wdzięcznością patrzył (jak na zdjęciu) na naszych wolontariuszy. Wąsik bardzo kocha człowieka i pomimo choroby i wysokiej gorączki całą wizytę mruczał. Niedziela, kolejna wizyta - gorączka 40, 3 stopnia. Pacjent dostał kroplówkę i potrzebne leki. Cieszymy się ponieważ po wizycie zjadł trochę mięska i pije wodę. Jesteśmy pełni nadziei i trzymamy mocno kciuki żeby było dobrze. W poniedziałek kolejna wizyta. Panleukopenia tydzień temu zabrała kochaną Bellę. To bardzo zakaźna choroba i podstępna jednak mamy ogromną nadzieję, że Wąsik wyzdrowieje. Nigdy nas nie zawiedliście. Prosimy po raz kolejny Was o wsparcie finansowe byśmy mogli walczyć o życie Wąsika. Stowarzyszenie BartKot.

gorączka u kota 41 stopni